Info over deze afbeelding
Deze afbeelding vangt een stellaire explosie aangewezen SN 2002dd, een Type Ia supernova ontdekt in de iconische Hubble Deep Field North De supernova verschijnt als een zwak rood lichtpunt in de sterrenstelsels van het diepe veld, ongeveer 8 miljard lichtjaren van de Aarde. Type Ia supernovae zijn thermonucleaire explosies van witte dwergsterren die materiaal hebben verzameld van een metgezel tot ze een kritische massa bereiken. Omdat deze explosies een opmerkelijk consistente hoeveelheid energie vrijgeven, dienen ze als 'standaardkaarsen' en betrouwbare kosmische afstandsmarkeringen waarmee astronomen de expansiesnelheid van het universum kunnen meten. De ontdekking van SN 2002dd in zo'n ver veld toonde Hubble's unieke vermogen om supernova's te vinden en te bestuderen op kosmologische afstanden waar ze het meest nodig zijn voor precisie kosmologie.
Wetenschappelijke betekenis
SN 2002dd is bijzonder belangrijk in de observationele kosmologie als een van de high-redshift Type Ia supernovae gebruikt om de expansie geschiedenis van het universum te traceren. Type Ia supernovae dienen als standaardkaarsen omdat de fysica van hun thermonucleaire detonatie zorgt voor een consistente pieklichtsterkte. Door deze intrinsieke helderheid te vergelijken met de waargenomen schijnbare helderheid, kunnen astronomen precieze afstanden tot uiterst afgelegen sterrenstelsels bepalen. De ontdekking van SN 2002dd binnen het Hubble Deep Field North Observaties van verre supernova's zoals SN 2002dd waren instrumentaal om te bevestigen dat de expansie van het universum niet alleen doorgaat maar zich versnelt, gedreven door een mysterieuze weerzinwekkende kracht die nu donkere energie wordt genoemd. Deze versnelling impliceert dat donkere energie ongeveer 68 procent uitmaakt van de totale energie-inhoud van het universum en onze kosmologische modellen fundamenteel transformeert.
Opmerkingen
SN 2002dd werd gedetecteerd door herhaalde Hubble waarnemingen van het Hubble Deep Field North met behulp van de Advanced Camera for Surveys (ACS). De supernova zoekstrategie betrof het vergelijken van nieuwe beelden met eerdere referentieframes van hetzelfde veld om voorbijgaande bronnen te identificeren die tussen tijdperken verschenen. De zwakheid en roodheid van de supernova op kosmologische afstand vereist Hubble's gevoeligheid en resolutie om deze te onderscheiden van de omliggende sterrenstelsels. Follow-up spectroscopische waarnemingen bevestigden de supernova classificatie als type Ia en stelden de roodverschuiving vast. De fotometrische lichtcurve die volgde hoe de supernova helderder werd en vervolgens vervaagde over weken werd vergeleken met gekalibreerde sjablonen om een precieze afstandsmeting af te leiden.
Locatie in het heelal
Constellatie
Ursa Major
Afstand tot de aarde
8 miljard lichtjaar
Leuke feiten
- 1
SN 2002dd was een van de meest verre supernova's ooit ontdekt op het moment van de ontdekking, exploderend toen het universum slechts ongeveer 40 procent van zijn huidige leeftijd was.
- 2
Type Ia supernovae zoals SN 2002dd zijn zo consequent helder dat astronomen hen 'standaard kaarsen' noemen. Hun voorspelbare helderheid was het belangrijkste hulpmiddel om te ontdekken dat de expansie van het universum aan het versnellen is, een bevinding die de Nobelprijs voor de Natuurkunde van 2011 verdiende.
- 3
Het Hubble Deep Field North, waar deze supernova werd gevonden, beslaat een gebied van hemel dat kleiner is dan een zandkorrel op armlengte, maar bevat ongeveer 3.000 sterrenstelsels op verschillende afstanden en stadia van evolutie.
Beeld door: NASA, ESA, Hubble Ruimtetelescoop
