
Info over deze afbeelding
In de eiernevel vormen stofschelpen concentrische ringen rond een oudere ster, die lijken op de lagen van een ui. Een dikke stofgordel, die bijna verticaal door het midden loopt, blokkeert licht van de centrale ster terwijl twee lichtstralen van de ster stralen.
Wetenschappelijke betekenis
De Egg Nebula is een van de duidelijkste voorbeelden van hoe bolvormige stellaire winden evolueren tot sterk bipolaire uitstroom voordat planetaire-nevelvorming. Zijn ring-achtige schelpen en polaire lobben beperken modellen van episodic massaverlies, stofproductie, en de rol van binaire interactie of magnetische vormgeving in late stellaire evolutie. Omdat dit stadium kort is, zijn goed opgeloste objecten zoals de eiernevel zeldzaam en wetenschappelijk belangrijk. Ze helpen rode gigantische massa-verlies fysica te verbinden met de uiteindelijke verrijking van het interstellair medium met koolstofrijke stof en moleculen.
Opmerkingen
Hubble imaged the Egg Nebula in optische banden met een hoog dynamisch bereik om zowel heldere centrale verstrooiende lobben en zwakke buitenste bogen te vangen. De gegevens onthullen gelaagde schelpen, een prominente verduistering stof baan, en gecollimeerde balken uit de verborgen centrale ster. Polarimetrische en multibandanalyses onderscheiden verspreid licht van lijnemissie en kaartstofgeometrie. Tijdelijke vergelijkingen tussen tijdperken kunnen kleine morfologische veranderingen in uitstroomfuncties detecteren. Hubble's hoekresolutie is essentieel voor het oplossen van de smalle holten en de fijne schedelafstand die vormende mechanismen diagnostiseren.
Locatie in het heelal
Constellatie
Cygnus
Afstand tot de aarde
Ongeveer 3000 lichtjaar
Leuke feiten
- 1
De Egg Nebula is een kortstondig overgangsstadium tussen een asymptotische reuzentakster en een volledige planetaire nevel.
- 2
Zijn concentrische boog registreert episodisch massaverlies van de centrale ster gedurende duizenden jaren.
- 3
Een dichte equatoriale stofstrook blokkeert direct sterrenlicht, dus we zien vooral bipolaire stralen verspreid door poolholtes.
Beeld door: NASA, ESA, Hubble Ruimtetelescoop


