Info over deze afbeelding
Messier 22 is een van de dichtstbijzijnde en helderste bolvormige sterrenhopen zichtbaar vanaf de Aarde, gelegen op ongeveer 10.600 lichtjaren afstand in het sterrenbeeld Boogschutter nabij de rijke sterrenvelden van het galactische centrum. Deze oude stellaire congregatie bevat ongeveer 70.000 sterren gravitatie gebonden in een dichte, ruwweg bolvormige zwerm ongeveer 70 lichtjaren in diameter. M22 was een van de eerste bolvormige clusters ooit ontdekt, nadat de Duitse astronoom Abraham Ihle in 1665, en het is een doelwit van astronomische studie voor meer dan drie eeuwen. Hubble's scherpe blik lost de dicht verpakte kern van de cluster op tot individuele sterren, onthult een prachtig tapijt van gouden en roodachtige oude sterren naast bluerachterblijvers die paradoxaal jong lijken. M22 is ook opmerkelijk omdat het een van de slechts vier bolvormige clusters is waarvan bekend is dat ze een planetaire nevel bevatten, het kortstondige overblijfsel van een stervende ster die ingebed is in zijn oude bevolking.
Wetenschappelijke betekenis
M22 heeft een voorname plaats in stellaire astrofysica als een van de dichtstbijzijnde en best bestudeerde bolvormige clusters, die een kritische benchmark vormt voor het begrijpen van de leeftijden, chemische samenstellingen en dynamische evolutie van de oudste stellaire systemen van de Melkweg. De nabijheid maakt Hubble in staat om sterren tot zeer zwakke helderheid op te lossen, waardoor de constructie van diepe kleur-hoogte diagrammen die de sterrenpopulatie van de cluster in buitengewone detail onthullen. Deze diagrammen hebben aangetoond dat M22, net als Omega Centauri, ten minste twee verschillende stellaire populaties met verschillende ijzeren overvloeden bevat, een ontdekking die de klassieke kijk op bolvormige clusters uitdaagt als eenvoudige, single-populatie systemen. De aanwezigheid van de planetaire nevel IRAS 18333-2357 binnen M22 biedt een zeldzame kans om de late fase van stellaire evolutie te bestuderen in een dichte clusteromgeving, waar gravitatie-interacties het nebulair materiaal sneller kunnen verwijderen dan in het veld. M22 is ook gebruikt als een gravitatie microlens doel om te zoeken naar compacte donkere objecten binnen de cluster.
Opmerkingen
Deze afbeelding is vastgelegd met Hubble's Wide Field and Planetary Camera 2 (WFPC2) in meerdere zichtbare lichtfilters, waardoor de dicht verpakte sterrenkern van M22 in duizenden individuele sterren is opgelost. De observaties vereist nauwkeurige wijzen en zorgvuldige blootstelling timing om verzadiging van de helderste rode reuzensterren te voorkomen terwijl nog steeds het detecteren van de zwakkere hoofdreeks sterren die kritieke informatie over de cluster leeftijd en metalliciteit dragen. Het resulterende kleur-magnitude diagram breidde verschillende magnitudes uit onder het hoofdafslagpunt, wat robuuste leeftijdsschattingen voor de cluster. Hubble's resolutie was essentieel voor dit werk, aangezien de extreme stellaire dichtheid in de kern van M22 de fotometrie op de grond onbetrouwbaar maakt als gevolg van drukke effecten.
Locatie in het heelal
Constellatie
Boogschutter
Afstand tot de aarde
10.600 lichtjaar
Leuke feiten
- 1
M22 is een van de slechts vier bolvormige clusters waarvan bekend is dat ze een planetaire nevel herbergen, die door IRAS 18333-2357 is aangewezen, een zeldzaam en vluchtig fenomeen sinds planetaire nevels verdwijnen in slechts enkele tienduizenden jaren, een oogwenk vergeleken met de 12 miljard jaar oude cluster.
- 2
Ondanks het feit dat er ongeveer 70.000 sterren in een bol zitten die slechts 70 lichtjaren breed zijn, is M22 helder genoeg om zichtbaar te zijn voor het blote oog onder donkere hemelen, en te verschijnen als een wazige lichtvlek in het sterrenbeeld Boogschutter.
- 3
M22 ligt bijna direct langs de lijn van het zicht naar het centrum van de Melkweg, wat betekent dat Hubble waarnemingen door substantiële voorgrondstof en sterren moeten kijken om de ware sterrenpopulatie van het cluster te onthullen.
Beeld door: NASA, ESA, Hubble Ruimtetelescoop
