Info over deze afbeelding
Een enorme, bijna perfecte kosmische bubbel wordt in de ruimte geblazen door de felle stellaire winden van een super-hete, massieve ster genaamd SAO 20575 (ook bekend als BD+60°2522). De Bubble Nebula, officieel gecatalogiseerd als NGC 7635, is een ontzagwekkend voorbeeld van een wind-in-bubbel een structuur gecreëerd wanneer de snel bewegende stellaire wind van een massieve ster veegt de langzamere, dichtere omgeving interstellair gas, comprimeren het in een dunne, gloeiende shell. De luchtbel is ongeveer zeven lichtjaar in diameter, groot genoeg dat licht zelf zeven jaar duurt om van de ene kant naar de andere over te steken. De drijvende ster, zichtbaar in de zeepbel, maar merkbaar gecompenseerd van zijn centrum, is ongeveer 10 tot 20 keer zwaarder dan de zon en miljoenen keer lichtgevender. De asymmetrische positie van de ster in zijn eigen bubbel onthult dat de omliggende interstellaire medium niet uniform is.De bubbel breidt zich gemakkelijker uit in richtingen waar het gas minder dicht is en wordt gecomprimeerd in richtingen waar het dichtere moleculaire wolkmateriaal tegenkomt. Deze interactie tussen de groeiende zeepbel en de naburige moleculaire wolk creëert de dramatische heldere rand zichtbaar aan de bovenrand van de structuur.
Wetenschappelijke betekenis
De Bubble Nebula is een van de meest visueel perfecte voorbeelden van een stellaire windbubbel, een structuur voorspeld door theoretische modellen van hoe enorme sterren interageren met hun omringende interstellaire medium. Het standaardmodel van windbubbels voorspelt een structuur bestaande uit vrij stromende stellaire wind, een warmgeschokte windgebied, een dunne dichte schil van opgeveegd materiaal, en het ongestoorde omgevingsmedium. Hubble's waarnemingen maken een gedetailleerde vergelijking mogelijk van de werkelijke structuur van NGC 7635 met deze theoretische voorspellingen, waarbij zowel afspraken als verschillen worden onthuld die ons begrip van sterrenwindfysica verfijnen. De offsetpositie van de centrale ster vanuit het geometrische centrum van de zeepbel laat zien hoe dichtheidsgradiënten in het interstellaire medium asymmetrische zeepbelgroei produceren, een veel voorkomend kenmerk in echte stellaire windbubbels die vaak worden vereenvoudigd in theoretische modellen. De interactie tussen de luchtbel en de aangrenzende dichte moleculaire wolk creëert ook een fotodissociatiegebied waarvan de eigenschappen kunnen worden gemeten en vergeleken met modellen.
Opmerkingen
Deze afbeelding is vastgelegd met Hubble's Wide Field Camera 3 (WFC3) in zichtbaar licht voor de 26ste verjaardag van de telescoop. De volledige zeepbel vereiste een mozaïek van vier tegels, elk gevangen in smalbandfilters die waterstof-alfa (656 nm), zuurstof III (501 nm) en stikstof II (658 nm) emissielijnen isoleren. Dit Hubble Heritage kleur mapping wijst blauw aan zuurstof III, groen aan waterstof-alfa, en rood aan stikstof II, onthult de chemische stratificatie binnen de zeepbel muur en de omringende neveligheid. De smalbandbeeldvorming scheidt de emissienevel schoon van de veldsterren en biedt een onberispelijk beeld van de gasstructuur.
Locatie in het heelal
Constellatie
Cassiopeia
Afstand tot de aarde
7.100 lichtjaar
Leuke feiten
- 1
De Bubble Nebula was het onderwerp van Hubble's 26-jarig jubileum image in 2016.Het was de eerste keer dat de hele bubbel in één Hubble beeld was vastgelegd, waarvoor alle vier tegels van de WFC3-detector nodig waren.
- 2
De centrale ster is zo lichtgevend dat hij in één seconde net zoveel energie uitstraalt als de zon produceert in ongeveer een jaar, en zijn sterrenwind waait naar buiten met meer dan 4 miljoen mijl per uur.
- 3
De Bubble Nebula ligt in de buurt van het gigantische moleculaire wolkencomplex geassocieerd met de Cassiopeia OB2 stellaire associatie, een van de meest actieve stervormende gebieden in ons kwadrant van de Melkweg.
Beeld door: NASA, ESA, Hubble Ruimtetelescoop
