Colliding Galaxies NGC 6745 (Galaxy's aan het botsen), vastgelegd door de Hubble-ruimtetelescoop voor 20 maart
maart 20Galaxy's aan het botsenAndere objecten

Colliding Galaxies NGC 6745

Waargenomen in 1996

Info over deze afbeelding

Dit beeld vangt de dramatische botsing van twee sterrenstelsels in een kosmische crash die zich heeft ontvouwd over honderden miljoenen jaren. De grotere spiraalstelsel, NGC 6745, heeft een intacte kern als het interageert met de kleinere, passerende melkweg die bijna uit het frame naar rechts beneden. De botsing heeft krachtige sterrenvorming over NGC 6745 veroorzaakt, zichtbaar als helder blauwe knopen van jonge, massieve sterren die zijn geboren uit gas samengeperst door de enorme zwaartekracht krachten van de ontmoeting. Een lange stroom van sterren en gas verbindt de twee sterrenstelsels en markeert het pad van de kleinere indringer als het door de schijf van het grotere sterrenstelsel sloeg. Deze dramatische tableau illustreert hoe galaxy botsingen, terwijl destructief op grote schaal, zijn ook krachtige motoren van stellaire creatie, het transformeren van rustig gas in briljante nieuwe generaties sterren.

Wetenschappelijke betekenis

NGC 6745 geeft een opvallend voorbeeld van een 'flythrough' botsing, waarbij een kleiner sterrenstelsel direct door de schijf van een groter spiraalstelsel is gegaan in plaats van ermee samen te voegen. Dit soort ontmoetingen verschilt van de trage inspiratiefusies die worden gezien in systemen zoals de Antennastelsels, en het produceert een karakteristiek patroon van geactiveerde sterrenvorming langs het pad van de indringer. De botsing heeft gecomprimeerde gaswolken langs de baan van het kleinere sterrenstelsel, waardoor een lineaire opeenvolging van stervormende gebieden ontstaat die de doorgang als een spoor van kosmische voetafdrukken registreert. De jonge stellaire populaties in deze regio's bieden een chronologische record van de botsing, met de oudste clusters in de buurt van het beginpunt en geleidelijk jongere clusters in de richting van de huidige positie van het kleinere sterrenstelsel. Met deze leeftijdsgradiënt kunnen astronomen de snelheid en het traject van de botsing met opmerkelijke precisie meten. NGC 6745 laat ook zien hoe botsingen de morfologie van het sterrenstelsel kunnen transformeren.De oorspronkelijke spiraalstructuur van het grotere sterrenstelsel is gedeeltelijk verstoord en de getijdenstroom vertegenwoordigt materiaal dat nooit meer terug zal keren naar het sterrenstelsel.

Opmerkingen

Deze afbeelding is vastgelegd met Hubble's Wide Field and Planetaire Camera 2 (WFPC2) in zichtbaar-licht breedbandfilters. De waarnemingen losten de complexe morfologische kenmerken op die werden veroorzaakt door de botsing, waaronder de heldere stervormende knopen, de getijdenstroom die de twee sterrenstelsels met elkaar verbond, en de vervormde spiraalarmen van NGC 6745. De kleur composiet onderscheidt het blauwe licht van jonge, massieve sterren in de botsing-triggered clusters van het rodere licht van de oudere reeds bestaande stellaire populatie. Het compacte uiterlijk van het kleinere sterrenstelsel suggereert dat het tijdens de passage meer structurele integriteit heeft behouden dan het grotere sterrenstelsel, consistent met zijn hogere oppervlaktedichtheid.

Locatie in het heelal

Constellatie

Lyra

Afstand tot de aarde

206 miljoen lichtjaar

Leuke feiten

  • 1

    Het kleinere sterrenstelsel dat rechtsonder zichtbaar is, is al door de schijf van NGC 6745 gegaan en beweegt zich nu, en volgt een stroom gas en sterren die uit het grotere sterrenstelsel getrokken worden als een kosmische hit-and-run die een spoor van puin achterlaat.

  • 2

    De helderblauwe vlekken verspreid over NGC 6745 zijn enorme clusters van pasgeboren sterren die gevormd in de laatste tientallen miljoenen jaren, geactiveerd toen de passage van het kleinere sterrenstelsel gecomprimeerde interstellaire gas wolken naar de kritische dichtheid voor sterrenvorming.

  • 3

    NGC 6745 wordt soms de 'Bird Galaxy' genoemd omdat zijn vervormde vorm, met de getijdestroomer die zich uitstrekt naar één kant, lijkt op een vogel in de vlucht, een bijnaam gegeven door astronomen die een poëtische vorm zagen in deze scène van kosmisch geweld.

Beeld door: NASA, ESA, Hubble Ruimtetelescoop