Info over deze afbeelding
Dit beeld van het botsende sterrenstelsel NGC 6745 belicht de nasleep van een dramatische galactische ontmoeting die beide deelnemers heeft veranderd. Het grotere spiraalstelsel, NGC 6745, behoudt een intacte maar zichtbaar vervormde kern, terwijl het kleinere, dichter passerende sterrenstelsel het frame rechtsonder verlaat en erachter een lichtgevende brug van gestripte gas en nieuw gevormde sterren trekt. De botsing heeft een onuitwisbare markering achtergelaten op de structuur van NGC 6745. De eens-symmetrische spiraalarmen zijn vervormd en uitgerekt door getijdenkrachten, en intense uitbarstingen van sterrenvorming in regio's waar interstellair gas gewelddadig is samengeperst. Dit beeld vangt een momentopname van de galactische evolutie in actie, waaruit blijkt dat het schijnbaar statische universum zichtbaar via een telescoop in feite een dynamische arena is waar sterrenstelsels botsen, samenkomen en elkaar transformeren over perioden van honderden miljoenen jaren.
Wetenschappelijke betekenis
NGC 6745 is belangrijk voor het bestuderen van de fysica van de gasdynamiek tijdens botsingen in de melkweg, met name het contrast tussen hoe sterren en gas zich gedragen tijdens dergelijke ontmoetingen. Terwijl sterren fungeren als botsingloze deeltjes die simpelweg baan veranderen onder invloed van het gecombineerde gravitatieveld, is interstellair gas botsend en onderhevig aan schokken, compressie en stralingskoeling. De interface tussen deze twee gedragingen drijft veel van de meest zichtbare effecten van galaxy botsingen, waaronder geactiveerde sterrenvorming en de creatie van getijdenstaarten. De relatief schone geometrie van NGC 6745 met een goed gedefinieerde indringerbaan die zichtbaar is in de getijdestroom is een uitstekend doelwit voor hydrodynamische simulaties die de waargenomen morfologie en stervormingspatronen willen reproduceren. Het systeem biedt ook beperkingen aan de rol van ramdruk bij het strippen van gas uit het kleinere melkwegstelsel tijdens zijn passage door het interstellaire medium van het grotere melkwegstelsel, een proces dat analoog is aan de ramdrukstrip die de melkwegstelsels beïnvloedt die in massale clusters vallen.
Opmerkingen
Deze afbeelding werd verkregen met Hubble's Wide Field and Planetaire Camera 2 (WFPC2) in meerdere breedband optische filters. De hoge hoekresolutie van Hubble was essentieel voor het oplossen van de individuele stervormende complexen binnen de botsingszone en het onderscheiden van de fijne morfologische details van de getijdeneigenschappen. De observaties veroverden zowel de heldere centrale gebieden van NGC 6745 als de vagere getijdenbrug die zich uitstrekte naar de kleinere metgezel. Nabewerkingstechnieken werden gebruikt om het contrast van de zwakste getijdeneigenschappen te versterken, terwijl de fotometrische nauwkeurigheid van de heldere stervormende regio's die nodig zijn voor de leeftijd dateren van de jonge stellaire populaties behouden bleef.
Locatie in het heelal
Constellatie
Lyra
Afstand tot de aarde
206 miljoen lichtjaar
Leuke feiten
- 1
Ondanks het schijnbare geweld van deze botsing, zijn individuele sterren binnen de twee sterrenstelsels bijna nooit fysiek botsen met elkaar.De ruimtes tussen sterren zijn zo groot dat de sterrenstelsels door elkaar gaan als twee zwermen bijen, met het zwaartekrachtveld in plaats van directe inslagen die de zichtbare schade veroorzaken.
- 2
Het gas en stof tussen de sterren botst, in tegenstelling tot de sterren zelf, direct tijdens de interacties tussen de sterrenstelsels.Dit is wat de intense uitbarstingen van sterrenvorming zichtbaar maakt als helderblauwe gebieden, omdat het gas wordt verwarmd en gecomprimeerd tot extreme dichtheden.
- 3
Computersimulaties suggereren dat het kleinere melkwegstelsel waarschijnlijk NGC 6745 van boven of onder het schijfvlak benaderde, doorboren onder een hoek die de asymmetrische getijdenfuncties zichtbaar maakte in het beeld.
Beeld door: NASA, ESA, Hubble Ruimtetelescoop
