Info over deze afbeelding
Dit Hubble beeld richt zich op de ingewikkelde oostelijke gloeidraden van de Veilnevel, waar de oude supernova-blastgolf verschillende dichtheden van interstellair gas en stof tegenkomt. Het resultaat is een spectaculair tapijt van lichtgevende draden en knopen, die elk een andere interactie tussen het hoge-snelheids schokfront en het omringende medium traceren. Waar de blastgolf dichter klontert van gas, vertraagt en creëert helderere, complexere structuren; in gebieden met een lagere dichtheid, zijn de gloeidraden dunner en meer verspreid. Het gehele nevelcomplex Veil, ook bekend als de Cygnus Loop, beslaat een gebied van hemel zes keer de diameter van de volle maan, hoewel slechts een klein deel van zijn delicate schoonheid wordt gevangen in een enkel Hubble wijzen. Het overblijfsel blijft groeien en zal uiteindelijk samensmelten in het algemene interstellaire medium in de komende honderdduizend jaar.
Wetenschappelijke betekenis
De oostelijke gloeidraden van de Veilnevel laten zien hoe supernova blastgolven interageren met een inhomogene interstellair medium. De variërende helderheid, dikte en morfologie van de draden in kaart brengen de reeds bestaande dichtheidsstructuur van het gas waarin de schok zich voortplant. Zo kunnen astronomen de driedimensionale structuur van het interstellaire medium in de nabijheid van de explosie reconstrueren. Röntgenwaarnemingen tonen aan dat het gas direct achter het schokfront temperaturen van miljoenen graden bereikt, terwijl de optische emissie die wordt opgevangen door Hubble afkomstig is van het koelere, dichtere gas verder stroomafwaarts waar het geschrokken materiaal tijd heeft gehad om uit te stralen en af te koelen. Het vergelijken van de oostelijke en westelijke delen van de Veilnevel onthult asymmetrieën die de eigenschappen van de oorspronkelijke explosie beperken en de verspreiding van rondstellair materiaal dat wordt afgezet door de wind van de stamperster voordat het explodeert.
Opmerkingen
Deze afbeelding werd vastgelegd met Hubble's Wide Field Camera 3 (WFC3) met smalband- en breedbandfilters afgestemd op de emissie van geïoniseerde waterstof, zuurstof en zwavel. De smalbandbeeldvorming isoleert specifieke emissielijnen die verschillende fysieke omstandigheden binnen het postshockgas opsporen. De waarnemingen waren ontworpen om de westerse boogbeeldvorming aan te vullen en een volledig beeld te geven van de interactie van de blastgolf met het interstellaire medium vanuit twee verschillende perspectieven binnen hetzelfde overblijfsel. Multi-epoch observaties maken meting van de juiste beweging van de filamenten, direct onthullen van de expansiesnelheid van het overblijfsel.
Locatie in het heelal
Constellatie
Cygnus
Afstand tot de aarde
2100 lichtjaar
Leuke feiten
- 1
De Veilnevel werd voor het eerst ontdekt door astronoom William Herschel in 1784, maar het duurde bijna twee eeuwen van technologische vooruitgang voordat Hubble het prachtige detail van de uitstraling zichtbaar in dit beeld kon onthullen.
- 2
De Cygnus Loop (de oorspronkelijke structuur van de Veilnevel) is ongeveer 8.000 jaar aan het uitbreiden en heeft ongeveer 20 keer de massa van de zon in interstellair gas opgestegen, waardoor een enorme zeepbel van heet, verrijkt materiaal ontstaat.
- 3
Supernova overblijfselen zoals de Veil Nebula zijn het primaire mechanisme waarmee zware elementen die zijn gesmeed in massieve sterren en in de supernova explosie zelf worden verspreid over het hele sterrenstelsel voor integratie in toekomstige generaties van sterren en planeten.
Beeld door: NASA, ESA, Hubble Ruimtetelescoop
