Info over deze afbeelding
NGC 1672 is een spiraalvormig sterrenstelsel dat een van de meest opvallende voorbeelden van een stellaire bar in de zuidelijke hemel vertoont. Zijn armen draaien niet helemaal naar het centrum van het sterrenstelsel, maar hechten zich aan de uiteinden van een bar van sterren die zich uitstrekt van de kern. Deze prominente centrale bar kanaalt gas en stof naar de kern van het sterrenstelsel, die intense stervorming activiteit. Clusters van hete, jonge, blauwe sterren vormen langs de spiraalarmen, terwijl de omringende wolken van waterstofgas rood gloeien met de karakteristieke emissie van geïoniseerde waterstof. De duidelijk gedefinieerde structuur van het sterrenstelsel maakt het een ideaal laboratorium om te bestuderen hoe bars de galactische evolutie en stervormingspatronen beïnvloeden in de kosmische tijd.
Wetenschappelijke betekenis
NGC 1672 dient als een leerboekvoorbeeld om te begrijpen hoe galactische bars de evolutie van spiraalstelsels beïnvloeden. De barstructuur fungeert als een kosmische transportband, die gas van de buitenste schijf naar de centrale regionen geleidt, waar het uitbarstingen van stervorming veroorzaakt en de actieve galactische kern voedt. Observaties van NGC 1672 hebben astronomen geholpen de relatie tussen barsterkte en nucleaire activiteit te begrijpen, waaruit blijkt dat bars de vorming van sterren kunnen verbeteren en onderdrukken, afhankelijk van de gasdynamiek. De relatief aangezichtsoriëntatie van het sterrenstelsel biedt een onbelemmerd zicht op zijn spiraalarmstructuur, waardoor gedetailleerde studies mogelijk zijn over hoe sterren ontstaan in de omgevingen met hoge dichtheid waar spiraalarmen zich verbinden met de bar. NGC 1672 is waargenomen over meerdere golflengten van radio tot röntgen, het bouwen van een uitgebreid beeld van de fysische processen aan het werk in versperde spiraalsystemen.
Opmerkingen
Hubble waargenomen NGC 1672 met behulp van de Advanced Camera for Surveys (ACS) in meerdere optische filters, zowel het blauwe licht van jonge stellaire populaties als de rode emissie van geïoniseerd waterstofgas in stervormende regio's. De observaties onthulden ingewikkelde stofbanen die dwars door de bar en spiraalarmen, evenals talrijke heldere sterrenhopen markeren sites van recente sterrenvorming. Het beeld combineert gegevens uit blauw, groen en infrarood filters om een natuurlijke kleur composiet te creëren die het contrast tussen oude stellaire populaties in de bar en jonge sterren in de spiraalarmen benadrukt. Ground-based waarnemingen aangevuld Hubble's visie door het verstrekken van spectroscopische gegevens over de gas kinematica in het hele melkwegstelsel.
Locatie in het heelal
Constellatie
Dorado
Afstand tot de aarde
60 miljoen lichtjaar
Leuke feiten
- 1
De centrale bar van NGC 1672 is ongeveer 50.000 lichtjaar lang, ongeveer de helft van de diameter van het hele Melkwegstelsel.
- 2
Het sterrenstelsel herbergt een actieve galactische kern geclassificeerd als een Seyfert type 2, wat aangeeft dat zijn superzware zwarte gat actief materiaal verbruikt en krachtige straling uitzendt.
- 3
Gebarsten spiraalstelsels zoals NGC 1672 vertegenwoordigen ongeveer twee derde van alle spiraalstelsels in het universum, waardoor deze structuur eerder de regel is dan de uitzondering.
Beeld door: NASA, ESA, Hubble Ruimtetelescoop
