Info over deze afbeelding
Een gedeeltelijk verduisterde, pasgeboren ster in de buurt van het centrum van dit beeld schiet tweelingstralen in het omringende gas en stof. De schokken van de botsing licht op plekken van neveligheid collectief genaamd Herbig-Haro 24. Dit jonge stellaire object verzamelt nog steeds massa van zijn omliggende schijf terwijl het tegelijkertijd materiaal uitwerpt langs zijn rotatieas. De straaljagers rijden met snelheden van honderden kilometers per seconde en creëren heldere boegschokken waar ze ploegen in de omliggende moleculaire wolk.
Wetenschappelijke betekenis
Herbig-Haro 24 geeft een spectaculair voorbeeld van het bipolaire uitstroomfenomeen dat de vroege stadia van stellaire evolutie begeleidt. Wanneer een protoster actief materiaal accreteert van zijn omliggende schijf, wordt een deel van dat materiaal gekanaliseerd in hoge snelheidsstralen die ontsnappen langs de rotatiepolen van de ster. Deze straaljagers worden beschouwd als cruciaal voor het verwijderen van hoekmoment uit het systeem, waardoor accretie kan blijven. De heldere knopen en boogschokken in Herbig-Haro objecten sporen de geschiedenis van de interactie van de straal met het omgevingsmedium en variaties in de snelheid en richting van de straal in de tijd. Door de juiste bewegingen van deze functies te meten gedurende jaren van observatie, kunnen astronomen de straalsnelheid bepalen en de uitstroom naar de bronster traceren. Studies van Herbig-Haro objecten hebben aangetoond dat het jet fenomeen is gebruikelijk, zo niet universeel, onder het vormen van sterren en speelt een fundamentele rol in het stervormingsproces.
Opmerkingen
Deze afbeelding werd vastgelegd met Hubble's Wide Field Camera 3 (WFC3) in bijna-infrarood licht, dat de stoffige omgeving rond de jonge ster kan doordringen. De infraroodwaarnemingen tonen structuur die onzichtbaar is in optisch licht als gevolg van zware stofuitsterving. Het beeld toont zowel het jetmateriaal zelf, gloeiend van schokverwarming, als het verstrooide licht van de centrale bron reflecterend van de omringende neveligheid. Multi-epoch observaties van dit gebied kunnen het meten van de jet juiste bewegingen, het verstrekken van dynamische informatie over de uitstroom.
Locatie in het heelal
Constellatie
Orion
Afstand tot de aarde
1.350 lichtjaar
Leuke feiten
- 1
Herbig-Haro objecten zijn genoemd naar astronomen George Herbig en Guillermo Haro, die deze bijzondere nevels voor het eerst bestudeerden in de jaren 1950.
- 2
De straaljagers van de centrale ster bewegen zo snel dat als ze vanaf de Aarde op de Zon gericht waren, ze die afstand in slechts ongeveer een week zouden overbruggen.
- 3
De asymmetrische verschijning van de straaljagers kan erop wijzen dat de ene lichtjes naar ons wijst terwijl de andere weg wijst.
Beeld door: NASA, ESA, Hubble Ruimtetelescoop
