Orionnevel (Emissienevel), vastgelegd door de Hubble-ruimtetelescoop voor 12 oktober
oktober 12EmissienevelNevels

Orionnevel

Waargenomen in 2004

Info over deze afbeelding

De Orionnevel is de dichtstbijzijnde stervormende regio van de aarde. Massive, jonge sterren vormen de nevel met hun winden en straling. Zuilen van dicht gas kunnen de huizen van ontluikende sterren. De helder centrale regio is de thuisbasis van de vier zwaarste sterren in de nevel. Deze kosmische kwekerij produceert al miljoenen jaren nieuwe sterren en bevat duizenden jonge stellaire objecten in verschillende stadia van vorming, van instortende wolkenkernen tot volledig gevormde sterren omringd door planeetvormende schijven.

Wetenschappelijke betekenis

De Orionnevel is een van de meest bestudeerde objecten aan de hemel omdat het een toegankelijk laboratorium biedt voor het begrijpen van sterrenvorming. Op slechts 1344 lichtjaren afstand is het dicht genoeg voor Hubble om individuele protostars, protoplanetaire schijven, en de complexe interacties tussen jonge sterren en hun geboortegaswolken op te lossen. De massieve O-sterren van het Trapezium-cluster verlichten de nevel en zijn geleidelijk eroderend van binnenuit, waardoor de kenmerkende holtestructuur zichtbaar is in beelden. De nevel bevat sterren variërend van recent gevormde objecten die nog in hun geboortewolken zijn ingebed tot iets oudere sterren die hun omgeving hebben vrijgemaakt. Door sterren te bestuderen in verschillende evolutionaire stadia binnen dit ene gebied, kunnen astronomen de tijdlijn van stellaire evolutie van wolken instorten tot hoofdvolgster samenstellen. De ontdekking van honderden protoplanetaire schijven (genaamd 'proplyds') in de Orionnevel heeft cruciale inzichten opgeleverd in planeetvorming.

Opmerkingen

Deze afbeelding maakt deel uit van een van de meest gedetailleerde astronomische beelden ooit geproduceerd, waarbij 520 Hubble beelden worden gecombineerd tussen 2004 en 2005. De waarnemingen gebruikten meerdere camera's waaronder ACS en NICMOS om zowel optisch als infrarood licht te vangen. Het volledige mozaïek beslaat een gebied van de hemel ongeveer een graad over een dubbele schijnbare diameter van de volle maan en onthult ongekende detail in de structuur van de nevel. De optische observaties sporen geïoniseerde waterstof en zuurstof, terwijl infraroodgegevens de stoffige gebieden doordringen om ingebedde jonge sterren te onthullen.

Locatie in het heelal

Constellatie

Orion

Afstand tot de aarde

1,344 lichtjaar

Leuke feiten

  • 1

    De Orionnevel is zichtbaar voor het blote oog als een wazige vlek in het zwaard van Orion, waardoor het de dichtstbijzijnde regio van massieve sterrenformatie zichtbaar is zonder telescoop.

  • 2

    De vier centrale sterren, bekend als het Trapezium, zijn zo lichtgevend dat ze samen meer licht produceren dan 100.000 zonnen.

  • 3

    Veel van de jonge sterren in de Orionnevel worden omringd door protoplanetaire schijven die uiteindelijk zonnestelsels kunnen vormen zoals die van ons.

Beeld door: NASA, ESA, Hubble Ruimtetelescoop