Info over deze afbeelding
Dit opmerkelijke beeld onthult NGC 4150, een oud elliptisch sterrenstelsel dat conventionele verwachtingen tart door tekenen van recente sterrenvorming diep in zijn kern te verbergen. Dit sterrenstelsel, ongeveer 44 miljoen lichtjaar verwijderd, werd lang gedacht dat het 'rood en dood' was... een stellair fossiel dat alleen oude, roodbruine sterren bevatte zonder capaciteit voor nieuwe stellaire geboorte. Echter, Hubble's scherpe blik onthulde stromingen van stof en gas rond het centrum van de melkweg, samen met klonters van schitterende blauwe sterren minder dan een miljard jaar oud. Deze ontdekking toont aan dat zelfs schijnbaar rustige elliptische sterrenstelsels verjonging kunnen ervaren wanneer ze vers gas verwerven door kleine fusies met kleinere, gasrijke sterrenstelsels. De blauwe stellaire populaties in NGC 4150 vertegenwoordigen slechts een klein deel van de totale sterrenmassa van het sterrenstelsel, maar leveren overtuigend bewijs voor de voortdurende verzameling van enorme sterrenstelsels door kosmisch kannibalisme.
Wetenschappelijke betekenis
NGC 4150 levert cruciaal bewijs voor de 'verjonging' van elliptische sterrenstelsels door middel van kleine fusies. Traditionele modellen suggereerden dat elliptische sterrenstelsels al hun sterren vormden in een enkele oude uitbarsting en vervolgens passief evolueerden, geleidelijk rood worden als hun sterren verouderen. De ontdekking van jonge stellaire populaties in de kern van NGC 4150 toont aan dat gasrijke kleine fusies de sterrenvorming kunnen herstarten, zelfs in sterrenstelsels die miljarden jaren geleden hun gasvoorziening bleken te hebben uitgeput. De leeftijd van de jonge sterren tussen 300 miljoen en 1 miljard jaar in combinatie met de verstoorde stofmorfologie suggereert dat een fusie relatief recent plaatsvond in kosmische termen. Spectroscopische analyse van de jonge stellaire populatie toont verhoogde stikstof overvloed, wat aangeeft dat het gas werd verrijkt door de eigen stellaire evolutie van het dwergstelsel voordat het werd gevangen. NGC 4150 vertegenwoordigt een cruciale schakel in het begrijpen hoe enorme sterrenstelsels blijven groeien en evolueren door hiërarchische samenvoeging in het huidige universum.
Opmerkingen
Hubble waargenomen NGC 4150 met behulp van de Wide Field Camera 3 (WFC3) in ultraviolette, zichtbare en bijna-infrarood filters. Ultraviolet observaties waren cruciaal voor het detecteren van de jonge stellaire populaties, aangezien hete blauwe sterren het meeste van hun licht bij korte golflengten uitstralen terwijl ze weinig bijdragen aan zichtbaar en infrarood licht waar oude rode sterren domineren. Door de combinatie van meerdere filters konden astronomen de ruimtelijke spreiding van stellaire populaties met verschillende leeftijden in kaart brengen en de stofconstructies rond het nucleaire gebied traceren. Hoge-resolutie beeldvorming opgelost individuele stervormende gebieden en onthulde de gedetailleerde morfologie van de stofbanen.
Locatie in het heelal
Constellatie
Coma Berenices
Afstand tot de aarde
44 miljoen lichtjaar
Leuke feiten
- 1
De jonge sterren in de kern van NGC 4150 zijn minder dan een miljard jaar oud, waardoor ze stellaire baby's vergeleken met de dominante populatie van de melkweg van 10-miljard jaar oude rode reuzen.
- 2
De stofstromen in NGC 4150 zijn de onverteerde overblijfselen van een klein dwergstelsel dat tussen 400 miljoen en 1 miljard jaar geleden werd verbruikt.
- 3
Ondanks zijn kleine omvang van slechts 6.000 lichtjaar door de Melkweg heen, bevat slechts 6% de diameter van de Melkweg NGC 4150 miljarden sterren verpakt in zijn compacte volume.
Beeld door: NASA, ESA, Hubble Ruimtetelescoop
