Interactieve sterrenstelsels NGC 2207 en IC 2163

Wetenschappelijke betekenis

Het NGC 2207/IC 2163 systeem is een van de dichtstbijzijnde en meest spectaculaire voorbeelden van een galaxy interactie in zijn vroege stadia, met kritische observationele beperkingen op fusie simulaties. De asymmetrische vervorming van IC 2163 met zijn verlengde getijdearm die weg wijst van NGC 2207 komt prachtig overeen met voorspellingen van N-lichaam simulaties van grazen ontmoetingen tussen schijfstelsels. De uitzonderlijke supernovasnelheid die in dit systeem wordt waargenomen toont aan hoe gravitatie-interacties sterrensprongen veroorzaken door gas te comprimeren en sterrenvorming te versnellen. Studies van de stellaire populaties in beide melkwegstelsels tonen aan dat de meest intense stervorming plaatsvindt waar de getijdencompressie het sterkst is, die directe dynamische verstoring met stellaire geboorte verbindt. X-ray waarnemingen hebben ontdekt tal van ultralichte X-ray bronnen (ULXs) in dit systeem heldere compacte objecten die kunnen zijn tussen-massa zwarte gaten of extreme stellaire massa zwarte gaten accreteren materiaal met hoge snelheden toevoegen van een andere dimensie aan ons begrip van energetische verschijnselen in interagerende sterrenstelsels.

Opmerkingen

Hubble observeerde dit interactieve sterrenstelselpaar met behulp van de Wide Field Planetaire Camera 2 (WFPC2) in meerdere breedbandfilters die blauw oversloegen via bijna-infrarood golflengten. De multi-color beeldvorming onthulde de verspreiding van jonge blauwe sterrenclusters geconcentreerd langs de gecomprimeerde spiraalarmen en getijdenfuncties, terwijl ook het in kaart brengen van de oudere stellaire populaties en stofbanen door beide sterrenstelsels. De hoge hoekresolutie van WFPC2 was essentieel voor het oplossen van individuele stervormende complexen en het detecteren van de gedetailleerde structuur van de getijdenfuncties die de twee sterrenstelsels verbinden en omringen.

Locatie in het heelal

Leuke feiten

• 1

  NGC 2207 en IC 2163 hebben sinds 1975 een buitengewoon aantal supernova's geproduceerd, waarvan er ten minste zeven in dit systeem zijn waargenomen, een van de hoogste bekende percentages.

• 2

  De twee sterrenstelsels worden momenteel gescheiden door slechts ongeveer 40.000 lichtjaren van de rand tot de rand, ongeveer de afstand van de zon tot het centrum van de Melkweg.

• 3

  In ongeveer 1 miljard jaar zullen deze twee sterrenstelsels volledig samensmelten in een enkel, groter sterrenstelsel, waarschijnlijk transformerend van spiralen tot een elliptisch sterrenstelsel.