Info over deze afbeelding
Dit opmerkelijke beeld onthult de oude komeet 332P/Ikeya-Murakami in het dramatische proces van desintegreren als het nadert de zon, het verstrekken van een van de scherpste uitzichten ooit gevangen van een ijzige komeet breken uit elkaar. Kometen zijn breekbare objecten die bestaan uit ijs, stof en rotsachtig materiaal van de vorming van het zonnestelsel meer dan 4,5 miljard jaar geleden. Als ze dicht bij de zon, zonne-verwarming zorgt ervoor dat hun ijs te verdampen en interne spanningen kunnen scheuren ze uit elkaar, vooral als ze zijn verzwakt door eerdere passages of structurele gebreken. De desintegratie van 332P biedt astronomen een zeldzame kans om de interne structuur en samenstelling van deze oerbevroren lichamen te bestuderen. De fragmenten die zichtbaar zijn in dit beeld zullen verder uit elkaar blijven drijven langs de baan van de komeet, geleidelijk in de ruimte verspreidend en potentieel meteoorregens creërend als Aarde's baan hun puinstroom in de toekomst snijdt.
Wetenschappelijke betekenis
Dit tweede perspectief op Comet 332P's desintegratie vult de primaire waarneming aan door het zich ontwikkelende fragmentveld op een ander tijdperk vast te leggen, waardoor astronomen kunnen meten hoe de puinwolk zich in de loop der tijd heeft uitgebreid. Door meerdere waarnemingen te vergelijken, stelden onderzoekers vast dat er ongeveer 25 fragmenten werden geproduceerd tijdens het uit elkaar gaan evenement, met de grootste stukken tot 200 voet door elkaar. Uit de gegevens van de tijdreeks bleek dat materiaal bij voorkeur werd verwijderd uit het zonovergoten halfrond van de komeet, consistent met thermische stressbreuken veroorzaakt door zonneverwarming. Deze observaties droegen bij tot het bredere begrip van hoe korte tijd kometen massa verliezen en uiteindelijk uitgestorven raken, ofwel volledig desintegreren of slapende, asteroïde-achtige lichamen vormen. De studie van 332P informeerde ook modellen van hoe kometaire puinstromen zich vormen en evolueren, wat essentieel is voor het voorspellen van meteorenregenactiviteit en het begrijpen van de populatie van kleine lichamen in het binnenste zonnestelsel.
Opmerkingen
Deze follow-up werd gemaakt met Hubble's Wide Field Camera 3 (WFC3) op een ander punt in de baan van de komeet dan de afbeelding van 26 januari, het vastleggen van het fragmentveld na extra verspreidingstijd. De telescoop volgde de beweging van de komeet om de fragmenten scherp te houden terwijl achtergrondsterren volgden. Meerdere blootstellingen werden gecombineerd om signaal-ruis te verhogen en de zwakste fragmenten te onthullen. Fotometrische metingen van individuele fragmenten lieten astronomen toe hun afmetingen en albedo's te schatten, terwijl astrometrische analyse van hun posities ten opzichte van de hoofdkern snelheidsmetingen leverde die het uitwerpmechanisme beperkten.
Locatie in het heelal
Constellatie
N/A (Solar System)
Afstand tot de aarde
150 miljoen mijl (op het moment van observatie)
Leuke feiten
- 1
Deze alternatieve weergave van Comet 332P vangt een andere fase van zijn desintegratie, waaruit blijkt hoe het fragment veld evolueerde in de tijd als stukken uit elkaar dreef langs het baanpad van de komeet met slechts een paar mijl per uur.
- 2
Kometen als 332P zijn afkomstig uit de Kuipergordel, een uitgestrekt gebied van ijzige lichamen voorbij Neptunus, en worden in het binnenste van het zonnestelsel geduwd door gravitatie-interacties met de reuzenplaneten gedurende miljoenen jaren.
- 3
De totale hoeveelheid materiaal schuur door Comet 332P tijdens de waargenomen breuk zou vullen ongeveer 15 Olympische zwembaden.. een klein deel van de komeet oorspronkelijke massa, maar genoeg om een spectaculaire puinspoor te creëren.
Beeld door: NASA, ESA, Hubble Ruimtetelescoop
