Info over deze afbeelding
Dit buitengewone beeld onthult de oude komeet 332P/Ikeya-Murakami desintegreren als het benaderde de zon in 2016, het vastleggen van een van de meest gedetailleerde uitzichten van de catastrofale breuk van een komeet. De komeet puinveld bestaat uit bouw-grootte brokken van primordiaal ijs en rots in de buurt van het centrum van het beeld, elk fragment vertegenwoordigt een stuk materiaal dat vrijwel onveranderd is gebleven sinds de vorming van het zonnestelsel 4,5 miljard jaar geleden. Het heldere object linksonder is de hoofdkern van de komeet, het grootste overgebleven stuk van het oorspronkelijke lichaam. Toen de zonne-energie de structuur van de komeet verzwakte, verbrijzelde het in tientallen fragmenten die nu langs zijn baanpad drijven. Deze desintegratie gebeurtenis biedt astronomen een ongekende kans om de interne samenstelling en structurele eigenschappen van deze oude ijzige zwervers te bestuderen, met aanwijzingen over de omstandigheden in de vroege zonnenevel en de bouwstenen die ons planetaire systeem vormden.
Wetenschappelijke betekenis
Deze puinveld weergave van Comet 332P/Ikeya-Murakami biedt de meest gedetailleerde blik op de nasleep van een kometaire desintegratie gebeurtenis ooit gevangen door een ruimtetelescoop. De ruimtelijke verdeling en omvang bereik van de fragmenten bieden direct bewijs voor het puin-pile model van kometaire kernen, die stelt dat komeetkernen geen vaste monolithische lichamen zijn maar vrij gebonden aggregaten van kleinere ijzige en rotsachtige stukken samengehouden door zwakke zelfzwaartekracht en samenhangende krachten. De waarneming dat fragmenten in afzonderlijke batches werden geproduceerd in plaats van een continue spray suggereert dat de kern een gelaagde of heterogene interne structuur heeft, met zones van wisselende sterkte en vluchtige inhoud. Deze bevinding heeft diepgaande implicaties voor planetaire verdedigingsstrategieën, aangezien begrijpen of gevaarlijke objecten vaste of los gebonden puinhopen zijn, bepaalt of vervormingstechnieken zoals kinetische botslichaam of zwaartekrachttractoren effectief zouden zijn. De chemische analyse van het puin onthulde ook ongerept waterijs en koolstofrijke verbindingen die teruggaan tot de vorming van het zonnestelsel.
Opmerkingen
Deze breedveldafbeelding werd verkregen met Hubble's Wide Field Camera 3 (WFC3) en legt zowel de hoofdkern als het uitgebreide puinspoor vast in één frame. De telescoop werd geleid naar de snelheid van de komeet om de fragmenten scherp te houden terwijl achtergrondsterren konden volgen. Het beeld vereiste een zorgvuldige verwerking om de zwakke fragmentsignalen van de diffuse coma te scheiden en de wazige envelop van gas en stof rondom de komeet. Kleurinformatie werd afgeleid van waarnemingen via meerdere breedbandfilters, waardoor astronomen de stofsamenstelling en de deeltjesgrootte binnen het puinveld konden beoordelen. De posities van fragmenten werden met subpixelprecisie gemeten om hun uitwerpsnelheden te bepalen en de tijdlijn van de uitbreeksequentie te reconstrueren.
Locatie in het heelal
Constellatie
N/A (Solar System)
Afstand tot de aarde
150 miljoen mijl (op het moment van observatie)
Leuke feiten
- 1
Het in deze afbeelding getoonde puinveld strekt zich uit over ongeveer 3.000 mijl ruimte, ongeveer de afstand van New York naar Londen en toch is elk afzonderlijk fragment slechts de grootte van een huis of klein gebouw.
- 2
Comet 332P werd oorspronkelijk onafhankelijk ontdekt door twee Japanse amateur-astronomen, Kaoru Ikeya en Shigeki Murakami, in 2010, waaruit blijkt dat amateur-astronomen nog steeds aanzienlijke bijdragen leveren aan de wetenschap van het zonnestelsel.
- 3
De hoofdkern zichtbaar linksonder heeft naar schatting 4% van zijn totale massa verloren tijdens deze enkele breuk gebeurtenis, wat suggereert dat de komeet volledig kon desintegreren binnen slechts 25 meer banen rond de Zon.
Beeld door: NASA, ESA, Hubble Ruimtetelescoop
