Info over deze afbeelding
Deze kleurrijke sterren bevinden zich in het hart van ons Melkwegstelsel, ongeveer 26.000 lichtjaren van de Aarde, in een van de dichtst gevulde sterrenstelsels in het hele sterrenstelsel. Vergrijzende rode reuzensterren, opgezwollen tot enorme maten als ze hun nucleaire brandstof uitputten, bestaan samen met hun meer overvloedige jongere neven, de kleinere witte en blauwe zon-achtige sterren, in dit buitengewoon drukke gebied van de centrale hub van ons sterrenstelsel, bekend als de kernster cluster. Deze cluster bevat naar schatting 10 miljoen zonnemassa's van sterren verpakt in een volume slechts een paar lichtjaren door. De diversiteit van sterrenkleuren onthult een complexe sterrenformatiegeschiedenis van miljarden jaren, met meerdere generaties sterren geboren onder de extreme omstandigheden nabij het superzware zwarte gat van de Melkweg.
Wetenschappelijke betekenis
De kernstercluster van de Melkweg is het dichtstbijzijnde voorbeeld van de dichtsbijzijnde sterconcentraties gevonden in het centrum van de meeste sterrenstelsels, waardoor het het belangrijkste laboratorium is voor het bestuderen van de vorming en evolutie van kernsterclusters. Door individuele sterren op te lossen en hun kleuren en helderheiden te meten, kunnen astronomen de sterrenformatiegeschiedenis van het cluster reconstrueren, onthullend wanneer grote episodes van sterrenvorming plaatsvonden en hoe het cluster in de kosmische tijd groeide. Hubble Observaties hebben aangetoond dat het kerncluster sterren bevat die een breed scala van leeftijden bestrijken, van oude rode reuzen van meer dan 10 miljard jaar oud tot jonge blauwe sterren van slechts een paar miljoen jaar oud, waaruit blijkt dat sterrenvorming in de buurt van het zwarte gat eerder een continu proces is geweest dan een enkele gebeurtenis. Het begrijpen van de stellaire demografie van de kerncluster van ons sterrenstelsel is essentieel voor het interpreteren van onopgeloste nucleaire clusters in meer verre sterrenstelsels.
Opmerkingen
Deze afbeelding werd vastgelegd met Hubble's Wide Field Camera 3 (WFC3) infraroodkanaal bij golflengten tussen 1,05 en 1,53 micrometer. De infraroodwaarnemingen doordringen de zware stofuitsterving langs de lijn van het zicht naar het galactische centrum, en onthullen duizenden individuele sterren die onzichtbaar zijn bij optische golflengten. De kleurinformatie werd geconstrueerd door blauw, groen en rood toe te wijzen aan verschillende infraroodfilters, waardoor een vals-kleurenbeeld ontstaat waarin sterrenkleuren de werkelijke verschillen in oppervlaktetemperatuur en evolutionaire toestand weerspiegelen. Hubble's hoekresolutie van ongeveer 0,1 boogseconden was cruciaal voor het oplossen van individuele sterren in dit extreem drukke veld.
Locatie in het heelal
Constellatie
Boogschutter
Afstand tot de aarde
26.000 lichtjaar
Leuke feiten
- 1
In het kernsterrencluster dat hier wordt getoond, is de gemiddelde afstand tussen naburige sterren slechts een paar honderd keer de afstand tussen Aarde en Zon ongeveer 100 keer dichter bij elkaar dan sterren in de buurt van de zon, waardoor nauwe stellaire ontmoetingen relatief gebruikelijk zijn.
- 2
De rode reuzensterren die zichtbaar zijn in dit beeld bevinden zich in de laatste stadia van hun leven, die tot honderden keren zo groot zijn als die van de zon, en hun krachtige sterrenwinden dragen bij aan een heet, diffuse gasmedium dat het centrale zwarte gat voedt.
- 3
Hubble kan alleen dit drukke gebied in infraroodlicht observeren omdat de 26.000 lichtjaren tussen gas en stof het zichtbare licht met een factor van meer dan een biljoen dimt, wat een schitterend sterrenveld zou veranderen in schijnbare leegte bij optische golflengten.
Beeld door: NASA, ESA, Hubble Ruimtetelescoop
