Info over deze afbeelding
Toen Hubble dit opmerkelijke beeld vast te leggen, komeet ISON (officieel aangeduid als C/2012 S1) hingen naar de zon met een adembenemende 48.000 mijl per uur. De komeet was 403 miljoen mijl van de Aarde, gepositioneerd tussen de banen van Mars en Jupiter, maar vertoont al een goed ontwikkelde stoffige coma en een ontluikende staart. In september 2012 ontdekt door Russische astronomen Vitali Nevski en Artyom Novichonok met behulp van het Internationaal Wetenschappelijk Optisch Netwerk, werd Komeet ISON op grote schaal aangekondigd als een potentiële komeet van de eeuw vanwege zijn traject die het buitengewoon dicht bij de zon. Het beeld van de komeet liet zien dat de ijzige kern niet groter was dan drie tot vier mijl doorsnee, omgeven door een wolk van gas en stof die ongeveer 3100 mijl van de kern reikte.
Wetenschappelijke betekenis
Komeet ISON vormde een zeldzame kans om een dynamisch nieuwe komeet te bestuderen.. één die zijn allereerste doorgang door het binnenste zonnestelsel van de Oortwolk maakt. Dergelijke ongerepte kometen bewaren primordiaal materiaal uit de zonnenevel die 4,6 miljard jaar geleden ontstond, en bieden in wezen een bevroren monster van de chemische omstandigheden die aanleiding gaven tot ons zonnestelsel. Omdat ISON nog nooit eerder door de zon was verwarmd, werd verwacht dat zijn oppervlakteijs en stofkorrels onveranderd zouden blijven door eerdere perihelion passages, waardoor zijn vergassend gedrag een directe sonde van primordiale samenstelling was. De uiteindelijke vernietiging van de komeet tijdens zijn nauwe zonne-aanpak leverde waardevolle wetenschappelijke gegevens over de structurele integriteit van kometaire kernen onder extreme thermische en getijdenspanning. Multi-golflengte observaties volgden ISON's activiteit van ontdekking door desintegratie, het creëren van een van de meest uitgebreide datasets ooit verzameld voor een zingende komeet.
Opmerkingen
Deze afbeelding is vastgelegd met Hubble's Wide Field Camera 3 (WFC3) in zichtbare lichtfilters op 10 april 2013, toen de komeet ongeveer 386 miljoen mijl van de zon lag. Door de resolutie van Hubble konden astronomen de omvang van de coma meten en de nucleaire grootte beperken tot minder dan vier mijl in diameter. De blauwgroene kleur van de coma komt voort uit de fluorescentie van diatomische koolstof (C2) en cyanogeen (CN) moleculen die vrijkomen door sublimerende ijsjes. Ook werd de stofproductie gemeten door analyse van het oppervlaktehelderheidsprofiel van de coma, waaruit bleek dat ISON al lang vóór het bereiken van de asteroïdegordel actief materiaal afdeed.
Locatie in het heelal
Constellatie
N/A (Solar System)
Afstand tot de aarde
403 miljoen mijl van de Aarde (op het moment van beeld)
Leuke feiten
- 1
Komeet ISON was een gezongen komeet die op 28 november 2013 binnen 730.000 mijl van het oppervlak van de Zon kwam, maar de intense zonnewarmte en getijdenkrachten desintegreerden het volledig, waardoor slechts een vervagend spoor van stof achterbleef.
- 2
ISON is ontstaan in de Oortwolk, een enorme bolvormige schelp van ijzige lichamen die zich ruwweg twee lichtjaren van de zon uitstrekte en al miljoenen jaren naar het binnenste zonnestelsel reisde voordat het in 2012 ontdekt werd.
- 3
Uit de observaties van Hubble bleek dat Komeet ISON ongeveer 112.000 pond stof per minuut afstrooide, terwijl nog steeds honderden miljoenen kilometers van de zon, wat wijst op een zeer vluchtig oppervlak rijk aan kooldioxide ijs.
Beeld door: NASA, ESA, Hubble Ruimtetelescoop
