Info over deze afbeelding
Hubble nam deze afbeelding van Jupiter vier dagen nadat er in juni 2010 een gigantische meteoor was verbrand in de wolkentoppen van de planeet. Hubble vond geen teken van donker puin op de inslagplaats, wat betekent dat de meteoor niet diep genoeg in de atmosfeer stortte om te ontploffen en sporen achter te laten. Dit stond in schril contrast met de dramatische donkere littekens achtergelaten door de fragmenten van Comet Shoemaker-Levy 9 toen ze sloegen in Jupiter in 1994, en de donkere plek gecreëerd door een andere impact in juli 2009. De afwezigheid van zichtbaar puin gaf astronomen belangrijke beperkingen op de grootte en samenstelling van het impacterende lichaam, wat suggereert dat het waarschijnlijk een klein, ijskoud object was dat volledig uit elkaar viel in de bovenste atmosfeer voordat het de diepere wolkenlagen bereikte. Hubble's snelle reactie-waarnemingen toonden het unieke vermogen van de telescoop om transiënte gebeurtenissen op zonnestelsellichamen te monitoren.
Wetenschappelijke betekenis
Hubble's snelle responswaarneming van Jupiter na de impact gebeurtenis van juni 2010 droeg aanzienlijk bij tot ons inzicht in de frequentie en gevolgen van impact op reuzenplaneten. Door vast te stellen dat dit bijzondere botslichaam geen zichtbaar atmosferisch litteken achterliet, konden astronomen zijn grootte beperken tot ongeveer 8 tot 13 meter in diameter en veel kleiner dan de Shoemaker-Levy 9 fragmenten die varieerden tot twee kilometer. In combinatie met de impact van 2009 die een zichtbaar teken achterliet, stelden deze waarnemingen vast dat Jupiter veel vaker kleine effecten ervaart dan grote, na een grootte-frequentieverdeling die overeenkomt met de bekende populatie van kleine zonnestelsellichamen. Deze informatie is van cruciaal belang voor het begrijpen van het impactgevaar in het hele zonnestelsel, inclusief de snelheid waarmee Aarde-bedreigde objecten door Jupiter worden verspreid. De waarnemingen leverden ook proeven op van atmosferische entreemodellen, waardoor werd beperkt hoe diep objecten van verschillende grootte en samenstellingen doordringen alvorens te desintegreren.
Opmerkingen
Hubble observeerde Jupiter met de Wide Field Camera 3 (WFC3) in meerdere zichtbare en ultraviolette filters kort na de gemelde flits. De observaties maakten deel uit van een Target of Opportunity programma ontworpen om snel te reageren op voorbijgaande astronomische gebeurtenissen. De brede golflengtedekking van de WFC3 liet astronomen toe om te zoeken naar impact puin op meerdere atmosferische diepten, aangezien verschillende golflengten verschillende hoogten in Jupiters atmosfeer peilen. Ultraviolet beeldvorming was bijzonder gevoelig voor partikels met een hoge hoogte die kortgolflicht zouden verstrooien. Het ontbreken van een detecteerbare verstoring over alle waargenomen golflengten bevestigde dat het botslichaam te klein was om significante energie of materiaal in de zichtbare wolkenlagen neer te leggen.
Locatie in het heelal
Constellatie
N/A (Solar System)
Afstand tot de aarde
365 miljoen tot 601 miljoen mijl (variërend)
Leuke feiten
- 1
De meteoriet van juni 2010 die Jupiter raakte, werd voor het eerst ontdekt door amateur-astronomen Anthony Wesley en Christopher Go, die zelfstandig een korte lichtflits op de schijf van de planeet veroverden.
- 2
Jupiter's immense zwaartekracht fungeert als een kosmische stofzuiger, die kometen en asteroïden aantrekt die anders het binnenste zonnestelsel zouden kunnen bedreigen.De planeet ervaart detecteerbare effecten ongeveer eenmaal per jaar, veel vaker dan enige andere planeet.
- 3
Het contrast tussen deze onzichtbare impact en de spectaculaire donkere littekens van Comet Shoemaker-Levy 9 in 1994 bleek dat Jupiter geraakt wordt door een breed scala aan objectgroottes, van kleine meteoren die onschadelijk verbranden tot kilometers grote lichamen die sporen zichtbaar laten voor maanden.
Beeld door: NASA, ESA, Hubble Ruimtetelescoop
