Interactieve sterrenstelsels AM 2026-424 (Interacting Ring Galaxy Pair), vastgelegd door de Hubble-ruimtetelescoop voor 19 juni
juni 19Interacting Ring Galaxy PairSterrenstelsels

Interactieve sterrenstelsels AM 2026-424

Waargenomen in 2019

Info over deze afbeelding

De botsende sterrenstelsels AM 2026-424 presenteren een van de visueel meest vastzittende beelden in het Hubble archief, een kosmisch gezicht dat terugkijkt over 704 miljoen lichtjaren van het sterrenbeeld Aquila. Elk lichtgevende "oog" is de heldere centrale kern van een melkwegstelsel, hun kernen dicht bij elkaar getrokken als een melkweg door de schijf van de ander in een cataclysmische ontmoeting. De spookachtige omtrek van het gezicht wordt gevormd door een enorme ring van jonge blauwe sterren ongeveer 109.000 lichtjaren in diameter, ontstoken in het bestaan door de groeiende dichtheid golf gegenereerd tijdens de botsing. Extra klonters van nieuw gevormde blauwe sterren creëren het uiterlijk van een neus en mond, het voltooien van de griezelige gezicht gelijkenis. Dit ringstelsel is een tijdelijk kosmisch fenomeen. De gezichts-achtige structuur zal slechts ongeveer 100 miljoen jaar aanhouden voordat de zwaartekracht interactie beide sterrenstelsels volledig verstoort en uiteindelijk samensmelt in een enkel, groter systeem.

Wetenschappelijke betekenis

AM 2026-424 behoort tot de zeldzame klasse van ringsterrenstelsels, systemen gevormd wanneer een compact sterrenstelsel rechtstreeks door de schijf van een grotere metgezel gaat, waardoor een groeiende golf van sterrenvorming ontstaat. Deze botsingsgeometrie produceert een schone, symmetrische ring alleen wanneer de impact bijna frontaal en loodrecht op het schijfvlak plaatsvindt, waardoor ringstelsels intrinsiek ongewoon en wetenschappelijk waardevol zijn. De expanding blue ring in AM 2026-424 stelt astronomen in staat om geactiveerde sterrenvorming te bestuderen in een gecontroleerde, goed gedefinieerde geometrie, die directe metingen levert van hoe de ster-formatie golf zich voortplant door het interstellaire medium en hoe de resulterende stellaire populaties verouderen terwijl de ring naar buiten uitdijt. De aanwezigheid van twee duidelijk zichtbare galactische kernen geeft aan dat de botsing zich nog in een relatief vroege fase bevindt, wat een momentopname biedt van het fusieproces dat de waarnemingen van meer geavanceerde fusies aanvult. Het bestuderen van systemen zoals AM 2026-424 helpt bij het verfijnen van numerieke simulaties van botsingen in de melkweg en het verbeteren van ons begrip van hoe fusies galaxy morfologie transformeren en stellaire massagroei in kosmische tijd.

Opmerkingen

Deze afbeelding is opgenomen met Hubble's Wide Field Camera 3 (WFC3) in zichtbare lichtfilters als onderdeel van een programma om ongebruikelijke interagerende melkwegsystemen voor te stellen. De waarnemingen losten de ringstructuur op in individuele stervormende complexen en onthulden de dubbele kernen van de fuserende sterrenstelsels met scherpe helderheid. De blauwe kleur van de ring weerspiegelt de overhand van massieve, kortlevende O- en B-sterren, geboren in de dichtheidsgolf, terwijl de rodere galactische kernen oudere stellaire populaties bevatten. Het beeld werd verwerkt om het contrast tussen de blauwe ring en de onderliggende oudere stellaire componenten te verbeteren, waardoor de fijne structuur in de stervormende regio's verspreid over de ring werd onthuld.

Locatie in het heelal

Constellatie

Aquila

Afstand tot de aarde

704 miljoen lichtjaar

Leuke feiten

  • 1

    Het gezichts-achtige uiterlijk van AM 2026-424 is geheel toevallig en tijdelijk.De ring van blauwe sterren die het 'gezicht' vormen zal zich binnen ongeveer 100 miljoen jaar verspreiden als de twee sterrenstelsels hun gravitatieve dans voortzetten naar een uiteindelijke fusie.

  • 2

    Deze afbeelding werd uitgebracht door NASA op 28 oktober 2019, net op tijd voor Halloween, en verdiende AM 2026-424 de informele bijnaam 'the Ghost Face Galaxy'.Dit is een perfect voorbeeld van ›idolia, de menselijke neiging om gezichten in willekeurige patronen te zien.

  • 3

    De ring van blauwe sterren met een diameter van 109.000 lichtjaar werd gevormd door een dichtheidsgolf die door de gasschijf van het ene melkwegstelsel heen scheurde nadat het andere melkwegstelsel er doorheen was geslagen... net zoals de uitdijende ring van rimpels die ontstond toen een steen in een vijver werd gedropt.

Beeld door: NASA, ESA, Hubble Ruimtetelescoop