Info over deze afbeelding
Seyfert's Sextet presenteert een van de meest intrigerende optische illusies aan de extragalactische hemel. Op het eerste gezicht lijkt dit een groep van zes sterrenstelsels te zijn die in een onmogelijk klein gebied van de ruimte zitten, waardoor het een van de dichtste concentraties van het sterrenstelsel is die vanaf de Aarde zichtbaar zijn. Uit nader onderzoek blijkt echter dat de groepering niet helemaal is wat het lijkt. Slechts vier van de zes objecten zijn eigenlijk sterrenstelsels op dezelfde afstand, ongeveer 190 miljoen lichtjaren verwijderd in het sterrenbeeld Serpens. Het kleine spiraalvormige sterrenstelsel met opvallende blauwe armen ligt ver in de achtergrond, en een diffuse pluim van sterren naar beneden rechts is helemaal geen afzonderlijk sterrenstelsel, maar eerder een getijdestaart van materiaal dat van een van de interactieve leden is gescheurd. De vier ware leden zitten opgesloten in een complexe gravitatiedans die uiteindelijk zal resulteren in hun samensmelting tot één grote elliptische melkweg.
Wetenschappelijke betekenis
Seyfert's Sextet behoort tot de meest compacte melkweggroepen in het nabijgelegen universum en dient als een premier laboratorium voor het bestuderen van de fysica van melkweginteracties in extreem beperkte omgevingen. De vier ledenstelsels worden gescheiden door afstanden die vergelijkbaar zijn met de grootte van de afzonderlijke melkwegstelsels zelf, wat resulteert in intense en continue gravitatie-interacties die sterren en gas zichtbaar van de ledenstelsels verwijderen. De prominente kenmerken van het getij onthullen de voortdurende herverdeling van materiaal binnen de groep. Compacte groepen als deze worden verondersteld om een kritische overgangsfase in de hiërarchische assemblage van sterrenstelsels te vertegenwoordigen. Hun leden zullen fuseren in de komende paar honderd miljoen jaar om een enkele, massieve elliptische melkweg te vormen, omringd door een diffuse halo van tidaly ontdaan materiaal. Het bestuderen van deze groepen helpt astronomen om de tijdsschema's en fysische mechanismen van het samensmelten van sterrenstelsels te begrijpen, het triggeren en doven van sterrenvorming tijdens interacties, en hoe het intragroepmedium verrijkt is met zware elementen die verdreven worden uit verstoorde sterrenstelsels.
Opmerkingen
Hubble heeft deze afbeelding vastgelegd met behulp van de Wide Field en Planetaire Camera 2 (WFPC2) in meerdere zichtbare lichtfilters. De hoge hoekresolutie was van cruciaal belang om het overlappende licht van sterrenstelsels zo dicht bij elkaar op de hemel te brengen. De kleur composiet onthult de contrasterende stellaire populaties onder de groepsleden De waarnemingen losten duidelijk de getijdenstaarten en bruggen van materiaal op die de interagerende sterrenstelsels met elkaar verbinden, kenmerken die wazig en dubbelzinnig zouden lijken in grondbeelden. Aanvullende spectroscopische gegevens bevestigden de roodverschuivingen van elk onderdeel, waarbij werd vastgesteld welke objecten echte groepsleden zijn en welke voorgrond- of achtergrondindringers zijn.
Locatie in het heelal
Constellatie
Serpenen
Afstand tot de aarde
190 miljoen lichtjaar
Leuke feiten
- 1
Ondanks zijn naam die zes melkwegstelsels suggereert, bevat Seyfert's Sextet eigenlijk slechts vier melkwegstelsels op dezelfde afstand.De kleine spiraal is een veel verre achtergrondstelsel, en de diffuse patch is een getijde puinpluim gescheurd van een van de groepsleden.
- 2
De vier ware leden van de groep worden gescheiden door slechts ongeveer 100.000 lichtjaar.. ongeveer de diameter van onze eigen Melkweg.. waardoor dit een van de meest compacte melkweggroepen bekend is en ervoor zorgt dat ze uiteindelijk zullen fuseren.
- 3
Seyfert's Sextet werd voor het eerst gecatalogiseerd door astronoom Carl Seyfert in 1951, dezelfde wetenschapper die bekend staat om het identificeren van Seyfert sterrenstelsels, een klasse actieve sterrenstelsels met ongewoon heldere kernen aangedreven door superzware zwarte gaten.
Beeld door: NASA, ESA, Hubble Ruimtetelescoop
