Info over deze afbeelding
Dit opmerkelijke beeld onthult concentrische schelpen van sterren rond de quasar MC2 1635+119, gelegen ongeveer 2 miljard lichtjaren van de Aarde. Quasars behoren tot de meest lichtgevende objecten in het universum, aangedreven door superzware zwarte gaten die actief gas en stof consumeren in het centrum van sterrenstelsels. De delicate stellaire schelpen zichtbaar in deze afbeelding zijn verhalende handtekeningen van een vorige melkweg fusie.. wanneer twee sterrenstelsels botsen, hun sterren kunnen worden geworpen in geneste, boog-achtige structuren die honderden miljoenen jaren voordat geleidelijk verspreiden. De aanwezigheid van deze schelpen rond MC2 1635+119 levert overtuigend bewijs dat de quasaractiviteit werd veroorzaakt door een galactische botsing, die vers gas naar het centrale zwarte gat geleid heeft en zijn briljante emissie heeft ontstoken. Deze verbinding tussen galaxy fusies en quasar ontsteking is een belangrijke voorspelling van theoretische modellen van actieve galactische kern evolutie.
Wetenschappelijke betekenis
MC2 1635+119 is een belangrijk bewijs voor het vaststellen van de causale relatie tussen melkwegfusies en de activering van superzware zwarte gaten als quasars. Theoretische modellen hebben lang voorspeld dat galaxy botsingen kanaal gas naar galactische centra, het verstrekken van de brandstof die nodig is om quasar-niveau helderheid. Echter, direct observeren van de fusie handtekeningen rond actieve quasars is uitzonderlijk uitdagend omdat de quasar's verblindende schittering overwelmt de zwakke stellaire kenmerken van zijn gastheer melkweg. Hubble's scherpe resolutie en zorgvuldige beeldverwerkingstechnieken lieten astronomen toe om de punt-achtige emissie van de quasar af te trekken en de onderliggende shellstructuur van het gaststelsel te onthullen. MC2 1635+119 werd opgenomen in een systematisch Hubble onderzoek van quasar host sterrenstelsels die een sterke statistische correlatie vonden tussen quasar activiteit en fusie morfologie, met name schelpen, getijdenstaarten en verstoorde isofotes. Deze bevindingen hebben ons begrip van de co-evolutie van sterrenstelsels en hun centrale zwarte gaten in de kosmische geschiedenis diepgaand beïnvloed.
Opmerkingen
Hubble waargenomen MC2 1635+119 met behulp van de Advanced Camera for Surveys (ACS) in breed zichtbare lichtfilters. Het detecteren van de zwakke stellaire schelpen vereist zorgvuldige aftrekken van de intense emissie van de quasar met behulp van een model van de puntspreidingsfunctie van de telescoop (PSF). Deze techniek, bekend als PSF-aftrekken, verwijdert de schittering van de centrale bron om de onderliggende structuur van het gastheerstelsel bloot te leggen. De resulterende beelden onthulden meerdere concentrische shell kenmerken die overeenkomen met de resten van een grote melkwegfusie. De observaties maakten deel uit van een groter programma dat de morfologieën van quasar gaststelsels bestudeerde bij tussentijdse roodverschuivingen om de verbinding tussen nucleaire activiteit en Melkweginteracties te kwantificeren.
Locatie in het heelal
Afstand tot de aarde
2 miljard lichtjaar
Leuke feiten
- 1
De stellaire schelpen rond MC2 1635+119 zijn fossiel bewijs van een oude galactische botsing als sterrenstelsels samensmelten, sterren worden uitgeworpen in sierlijke boog-achtige patronen die honderden miljoenen jaren kunnen aanhouden.
- 2
Quasars zoals MC2 1635+119 kunnen hun gehele gastheerstelsel met een factor 100 of meer overtreffen, allemaal uit een gebied dat niet groter is dan ons zonnestelsel in het centrum van het sterrenstelsel waar een supermassief zwart gat de omringende materie verslindt.
- 3
De ontdekking van fusiegranaten rond deze quasar maakte deel uit van een breder Hubble onderzoek dat vond dat de meeste lichtgevende quasars wonen in sterrenstelsels met tekenen van recente botsingen, sterk ondersteunend de theorie dat melkwegfusies zijn een primaire trigger voor quasar activiteit.
Beeld door: NASA, ESA, Hubble Ruimtetelescoop
