Info over deze afbeelding
Deze etherische rode bubbel van geschokt gas markeert de resten van een catastrofale stellaire explosie die ongeveer 400 jaar geleden plaatsvond in de Grote Magelhaense Wolk, een satellietstelsel van onze Melkweg. De supernova overblijfsel SNR 0509-67.5 is de groeiende puinschil van een Type Ia supernova, de thermonucleaire ontploffing van een witte dwergster die zijn maximale stabiele massa overschreed. Met een diameter van 23 lichtjaren... vliegt deze delicate gasbol naar buiten met meer dan 11 miljoen mijl per uur... en verwarmt het omliggende interstellaire medium. De opmerkelijke sferische symmetrie van dit overblijfsel geeft belangrijke aanwijzingen over het explosiemechanisme en de omgeving waarin het zich uitbreidt. Ondanks uitgebreide zoektochten, geen overlevende metgezel ster is gevonden in het centrum van dit overblijfsel, beperken theorieën over wat dreef de witte dwerg te exploderen.
Wetenschappelijke betekenis
SNR 0509-67.5 is een van de belangrijkste supernova overblijfselen voor het begrijpen van Type Ia supernova explosies.De 'standaard kaarsen' gebruikt om kosmische afstanden te meten en ontdekken de versnelde expansie van het universum. De uitzonderlijke sferische symmetrie van dit overblijfsel geeft aan dat de explosie opmerkelijk uniform was, ondersteunende modellen waar de witte dwerg symmetrisch ontplofte in plaats van asymmetrisch te exploderen vanaf een ontstekingspunt. Diepe zoektochten naar een overlevende metgezel ster in het centrum van het overblijfsel hebben niets gevonden, uitdagend het traditionele 'single-degenerate' scenario waarbij een witte dwerg materie van een normale ster metgezel. Deze non-detection ondersteunt alternatieve 'double-degenerate' modellen waarbij twee witte dwergen samensmelten en exploderen. De locatie van het overblijfsel in de Grote Magelhaense Wolk, op een bepaalde afstand, maakt nauwkeurige metingen mogelijk van de expansiesnelheid en de fysieke grootte, waardoor de explosie-energie en de dichtheid van het omringende medium worden beperkt. X-ray waarnemingen onthullen de chemische samenstelling van het uitgeworpen materiaal, testen nucleosynthese voorspellingen voor Type Ia supernovae.
Opmerkingen
Deze samengestelde afbeelding combineert zichtbare lichtwaarnemingen van Hubble's Advanced Camera for Surveys (ACS) met röntgengegevens van NASA's Chandra X-ray Observatory. De rode kleuring vertegenwoordigt waterstofemissie gevangen door een smalband H-alfa filter, het traceren van de dunne schil van geschokt interstellair gas opgeveegd door de supernova blast golf. Het onderliggende sterrenveld toont sterren in de Grote Magelhaense Wolk rondom het overblijfsel. Hubble's hoge hoekresolutie was essentieel voor het oplossen van de dunne schaalstructuur en het zoeken naar mogelijke overlevende metgezel ster in het centrum van het overblijfsel. De combinatie met Chandra gegevens onthulde de distributie van warm gas en zware elementen gesynthetiseerd in de explosie.
Locatie in het heelal
Constellatie
Dorado (Grote Magelhaense wolk)
Afstand tot de aarde
160.000 lichtjaar
Leuke feiten
- 1
SNR 0509-67.5 breidt zich zo snel uit dat als je het in real-time zou kunnen bekijken, de rand ongeveer 5000 mijl per seconde zou bewegen snel genoeg om van de Aarde naar de Maan te reizen in minder dan een minuut.
- 2
Het licht van deze supernova explosie zou de Aarde rond 1600 n.Chr. bereikt hebben, maar geen historische gegevens documenteren zijn verschijning waarschijnlijk omdat het alleen zichtbaar was vanaf het zuidelijk halfrond.
- 3
Ondanks de gewelddadige explosie die het creëerde, geen stellair overblijfsel (neutronster of zwart gat) bestaat in het centrum omdat Type Ia supernovae volledig vernietigen van de exploderende witte dwerg.
Beeld door: NASA, ESA, Hubble Ruimtetelescoop
