Bu Görsel Hakkında
NGC 2768, Büyük Ayı takımyıldızı bölgesinde, Dünya'dan yaklaşık 65 milyon ışıkyılı uzaklıkta bulunan bir merceksi veya eliptik gökadadır. Bu Hubble görüntüsü, galaksinin, onlara sıcak bir altın rengi veren eski, evrimleşmiş yıldızların hakim olduğu erken tip galaksilere özgü pürüzsüz, özelliksiz yıldız zarfını ortaya koyuyor. Ancak NGC 2768 basit, hareketsiz bir yıldız sisteminden çok uzaktır. Süper kütleli bir kara delik tarafından desteklenen, düşük parlaklığa sahip aktif bir galaktik çekirdeğe sahiptir ve gözlemler, pürüzsüz yıldız gövdesi boyunca uzanan toz şeritlerini ve moleküler gaz rezervuarlarını ortaya çıkarmıştır; bu, eliptik bir galaksi için geçmişteki bir birleşme olayının, normalde yaşlanan bu yıldız popülasyonuna yeni malzeme getirdiğini düşündüren alışılmadık özelliklerdir.
Bilimsel Önemi
NGC 2768, bir zamanlar basit olduğu düşünülen, devam eden çok az aktiviteye sahip gelişmiş sistemler olan erken tip gökadaların karmaşık evrimsel yollarını anlamak için önemli bir nesnedir. Tozun, moleküler gazın ve düşük parlaklığa sahip aktif çekirdeğin varlığı, eliptik galaksilerin kırmızı ve ölü yıldız sistemleri olduğu yönündeki klasik tabloya meydan okuyor. Yanlış hizalanmış toz ve gaz bileşenleri, geçmişteki bir birikim veya birleşme olayının doğrudan kanıtını sağlıyor ve eliptik galaksilerin, birincil yıldız oluşum dönemleri sona erdikten çok sonra bile taze yıldızlararası malzeme elde edebildiklerini gösteriyor. NGC 2768'in Düşük İyonizasyonlu Nükleer Emisyon Bölgesi (LINER) olarak sınıflandırılan aktif çekirdeği, büyük kütleli galaksilerde yaygın olabilecek ancak hala tam olarak anlaşılamayan bir kara delik aktivitesi modunu temsil ediyor.
Gözlem Ayrıntıları
Hubble, NGC 2768'i, galaksinin pürüzsüz yıldız ışık dağılımını ve kontrast oluşturan koyu toz özelliklerini yakalayan geniş bantlı optik filtrelerdeki Geniş Alan Gezegen Kamerası 2'yi kullanarak gözlemledi. WFPC2'nin yüksek çözünürlüğü, tozun arka plandaki yıldız ışığını gizlediği ve karmaşık soğurma desenleri oluşturduğu galaksinin çekirdeği yakınındaki toz şeritlerinin ince yapısını çözmek için gerekliydi. Gözlemler aynı zamanda parlak nükleer bölgeden soluk dış zarfa kadar uzanan yüzey parlaklık profillerini de sağlayarak galaksinin yıldız kütle dağılımının ayrıntılı modellenmesine olanak sağladı.
Evrendeki Konum
Takımyıldız
Büyük Ayı
Dünya'dan Uzaklık
65 milyon ışıkyılı
İlginç Bilgiler
- 1
NGC 2768, kabaca 200 milyon güneş kütlesine sahip olduğu tahmin edilen süper kütleli bir kara delik içerir; bu, Samanyolu galaksimizin merkezindeki kara delikten yaklaşık 50 kat daha büyüktür.
- 2
Tipik olarak gazdan yoksun erken tip bir galaksi olarak sınıflandırılmasına rağmen, NGC 2768, nötr hidrojen ve karbon monoksitin radyo gözlemlerinde tespit edildi ve milyonlarca güneş kütlesine ulaşan gizli soğuk moleküler gaz rezervlerini ortaya çıkardı.
- 3
NGC 2768'in normalde düzgün olan yıldız gövdesinden geçen toz şeritleri, galaksinin ana dönüş ekseniyle yanlış hizalanmış durumda; bu da bunların, gaz bakımından zengin bir eşlik eden galaksiyle geçmişteki küçük bir birleşme yoluyla elde edildiğini kuvvetle akla getiriyor.
Görsel kredisi: NASA, ESA, Hubble Uzay Teleskobu
