Bu Görsel Hakkında
Hubble Ultra Derin Alanının bu bölümü, yakındaki spirallerden gözlemlenebilir evrenin kenarındaki ilkel galaksilere kadar, kozmik zaman boyunca galaksilerin inanılmaz çeşitliliğini sergiliyor. Görüntü, Hubble'ın, evrenin genişlemesi nedeniyle ışığı daha uzun dalga boylarına yayılan galaksileri tespit etmesine olanak tanıyan kızılötesi gözlemleri içeriyor. Ultra Derin Alanın tamamında görülebilen yaklaşık 10.000 gökada arasında en sönük ve en kırmızı nesneler, Büyük Patlama'dan yalnızca 600 milyon yıl sonra oluşmuştur. Bu kozmik arkeoloji, hâlâ birleşme yoluyla bir araya gelen genç galaksilerin kaotik, düzensiz şekillerinden, olgun sistemlerin zarif sarmal ve eliptik formlarına kadar, evrimlerinin tüm aşamalarındaki galaksileri ortaya çıkarıyor. Her galaksi milyarlarca yıldız, gezegen ve olasılıktan oluşan bir ada evreni temsil eder.
Bilimsel Önemi
Ultra Derin Alan, galaksilerin 13 milyar yıllık kozmik tarih boyunca nasıl bir araya geldiği ve geliştiği konusunda temel kısıtlamalar sağlar. Gökbilimciler, farklı mesafelerdeki galaksileri (kırmızıya kaymalar) sayarak kozmik yıldız oluşum geçmişini, yani evrenin zaman içinde gazı yıldızlara dönüştürme hızını ölçer. Gözlemler, yıldız oluşumunun evrenin yaklaşık 3 milyar yaşındayken zirveye ulaştığını ve o zamandan beri düşüşte olduğunu ortaya koyuyor. Uzak galaksilerin morfolojileri, günümüzün zarif spirallerinin ve pürüzsüz eliptiklerinin, ardışık birleşmeler ve iç dinamik süreçler yoluyla çok daha kaotik, düzensiz atalardan evrimleştiğini göstermektedir. Ultra Derin Alan, hazinelerini analiz eden binlerce makaleyle galaksi evrimi çalışmaları için kesin referans olmaya devam ediyor.
Gözlem Ayrıntıları
Hubble Ultra Derin Alanın kızılötesi uzantısı, kızılötesi kanalında Geniş Alan Kamerası 3'ü (WFC3) kullandı ve ACS'den gelen mevcut optik verilere 1,05, 1,25 ve 1,6 mikrometrelik gözlemler ekledi. Kızılötesi gözlemler, uzaysal örneklemeyi geliştirmek ve kozmik ışınları reddetmek için dikkatli bir titreme ile yaklaşık 50 saatlik Hubble süresi gerektirdi. Birleşik optik ve kızılötesi fotometri, farklı kırmızıya kaymalarda filtreler arasında kayan galaksi spektrumundaki ayırt edici özellikleri kullanarak, spektroskopi için çok sönük kaynaklar için fotometrik kırmızıya kayma tahminini mümkün kılar. Bu görüntüden elde edilen kataloglar, gözlemlenebilir evreni kapsayan onbinlerce galaksinin konumlarını, parlaklıklarını ve tahmini özelliklerini içermektedir.
Evrendeki Konum
Takımyıldız
Fornax
Dünya'dan Uzaklık
13 milyar ışıkyılı kadar
İlginç Bilgiler
- 1
Ultra Derin Alandaki bazı galaksiler, araya giren kümelerden gelen yerçekimsel mercekleme nedeniyle yaylara ve çoklu görüntülere çarpık görünüyor - Einstein'ın genel göreliliği doğal bir teleskop gibi davranıyor.
- 2
Bu görüntüdeki en uzak galaksiler o kadar genç ki çoğu ağır elementlerin oluşumundan önce yaşıyorlar; içlerindeki yıldızlar neredeyse hiç karbon, oksijen veya demir içermiyordu.
- 3
En uzak galaksilerden gelen ışık, evren şu anki yaşının sadece %5'i iken, yani Dünya, Güneş veya Samanyolu var olmadan önce kaynağını terk etti.
Görsel kredisi: NASA, ESA, Hubble Uzay Teleskobu
