Info over deze afbeelding
Dit metgezellijk uitzicht op de torenhoge pilaren van de Carina Nebula toont een ander perspectief van deze massieve zuilen van koud gas en stof die worden gebeeldhouwd door de meedogenloze straling van nabijgelegen massieve sterren. Hoewel de pilaren solide en permanent lijken, zijn ze in feite voorbijgaande structuren op kosmische tijdschalen, die langzaam worden geërodeerd en gefoto-evaporeerd door intens ultraviolet licht. De topjes van de pilaren gloeien helder waar stellaire straling het gas verwarmt en ioniseert, waardoor een lichtgevende grenslaag ontstaat die de voortdurende vernietiging van deze stellaire kinderdagverblijven volgt. Diep in de dichtste gebieden, echter, kleine zakken gas zijn samengedrukt tot het punt van gravitatie instorting, paaien nieuwe sterren die uiteindelijk uit hun stoffige cocons zullen ontstaan. Het samenspel van vernietiging en schepping zichtbaar in dit beeld omhult de fundamentele cyclus van stellaire evolutie waarin de dood van de ene generatie sterren de energie en verrijkt materiaal levert voor de geboorte van de volgende.
Wetenschappelijke betekenis
Dit beeld van de Carina Nebula pijlers levert kritische gegevens over het proces van fotoevaporatie, waar hoge energie straling van massieve sterren geleidelijk stript materiaal uit moleculaire wolken. Door gedetailleerde observaties van pilaarmorfologie te vergelijken met theoretische simulaties, kunnen astronomen modellen verfijnen van hoe door straling gestuurde feedback stervormingsefficiëntie reguleert in reusachtige moleculaire wolken. De Carina Nebula is bijzonder waardevol voor dit onderzoek omdat het sterren herbergt over een breed scala van evolutionaire stadia, van diep ingebedde protostars binnen de pijlers tot volledig blootgestelde massieve sterren die de vernietiging drijven. Massaverliesmetingen van deze pijlers beperken hoe snel stellaire feedback stervorming kan stoppen of veroorzaken, een belangrijke parameter in sterrenstelsel evolutiemodellen. De gelijktijdige aanwezigheid van zowel fotoionisatie-gedreven implosie en thermische verdamping in deze structuren maakt hen een uniek rijk laboratorium voor het bestuderen van de complexe fysica van het interstellair medium.
Opmerkingen
Hubble heeft deze weergave vastgelegd met behulp van de Advanced Camera for Surveys (ACS) en Wide Field Camera 3 (WFC3) over meerdere observatieperiodes. Smalbandfilters die gericht zijn op waterstof-alfa (656 nm), zwavel II (672 nm) en zuurstof III (501 nm) emissielijnen werden gebruikt om een false-color composiet te creëren dat de temperatuur- en dichtheidsstructuur van het geïoniseerde gas benadrukt. De hoge hoekresolutie van Hubble, ongeveer 0,05 boogseconden, was essentieel voor het oplossen van fijne structuurdetails binnen de pijleroppervlakken, waaronder kleine uitsteeksels genaamd verdampende gasvormige bollen (EGG's) die sterren kunnen vormen.
Locatie in het heelal
Constellatie
Carina
Afstand tot de aarde
7.500 lichtjaar
Leuke feiten
- 1
De Carinanevel bevat minstens 14.000 bekende sterren, waaronder enkele van de heetste en meest massieve sterren in het hele Melkwegstelsel.
- 2
De pilaren zichtbaar in dit beeld zal waarschijnlijk volledig worden weggesleten binnen een paar miljoen jaar een knipoog van een oog in kosmische termen.. als de krachtige straling blijft verwijderen van hun buitenste lagen.
- 3
Hubble's waarnemingen van de Carinanevel hebben tientallen Herbig-Haro-objecten aan het licht gebracht die gemaakt zijn wanneer straaljagers van pasgeboren sterren botsen met omringende gas met supersonische snelheden.
Beeld door: NASA, ESA, Hubble Ruimtetelescoop
