Info over deze afbeelding
Een verouderende rode reuzenster vergiet zijn buitenste lagen om de Zuidelijke Krabnevel (Hen 2-104) te produceren, waardoor een van de meest visueel opvallende zandlopervormige structuren in de kosmos ontstaat. De "benen" van de krab zijn waarschijnlijk de plaatsen waar het uitstromende materiaal naar het omringende gas en stof toeslaat, waardoor heldere schokverwarmde regio's ontstaan waar de snelle stellaire wind het langzamere materiaal ontmoet dat in eerdere periodes uitgeworpen werd. Deze opmerkelijke nevel wordt aangedreven door een symbiotische binaire sterrenstelsel, een rode reus en een witte dwerg opgesloten in een gravitationele omhelzing, waarbij massa-overdracht tussen de twee sterren periodieke uitwerpingen veroorzaakt die de kenmerkende vorm van de nevel vormen. De zandloperstructuur onthult de diepgaande invloed die binaire sterinteracties hebben op de doodsstrijd van stellaire systemen.
Wetenschappelijke betekenis
De Zuidelijke Krabnevel is een van de mooiste voorbeelden van een symbiotische nevel.Een klasse objecten geproduceerd door de interactie tussen een rode reuzenster en een compacte witte dwerg metgezel. In dit systeem verliest de rode reus massa door een langzame sterrenwind, en een deel van dit materiaal wordt gevangen door het zwaartekrachtveld van de witte dwerg. Periodiek, het verzamelde materiaal op het oppervlak van de witte dwerg ontbrandt in thermonucleaire uitbarstingen (nova-achtige gebeurtenissen), het produceren van snelle uitstromen die botsen met de langzamere rode reus wind en opblaast de nevel kenmerkende zandlobben. De in Hubble's beeld zichtbare zandloperstructuren suggereren dat er de afgelopen duizenden jaren meerdere uitwerpingen hebben plaatsgevonden, waarbij elk een nieuwe set bipolaire lobben met iets verschillende oriëntaties heeft geproduceerd. Het begrijpen van deze symbiotische systemen is belangrijk omdat ze één mogelijke evolutionaire route naar Type Ia supernovae vertegenwoordigen.. de standaard explosies die gebruikt worden om de versnelde expansie van het universum te meten..als de witte dwerg genoeg massa kan verzamelen om de Chandrasekhar limiet te bereiken.
Opmerkingen
Deze afbeelding is vastgelegd met Hubble's Wide Field Camera 3 (WFC3) in optische en bijna-infrarood filters. De kleur composiet gebruikt smalband filters afgestemd op specifieke emissie lijnen: waterstof-alfa (rood), dubbel geïoniseerde zuurstof [O III] (blauw/groen), en geïoniseerde stikstof [N II] (rood), die verschillende fysische omstandigheden in de nevel benadrukken. De waterstofemissie volgt de totale verdeling van het uitgeworpen gas, terwijl de zuurstofemissie de heetste, meest energetische gebieden onthult waar de snelle wind het omliggende materiaal schokt. Het buitengewone detail in het beeld lost fijne getande structuur binnen de zandloper muren en onthult de complexe interne architectuur van de geneste bipolaire lobben.
Locatie in het heelal
Constellatie
Centaurus
Afstand tot de aarde
7.000 lichtjaar
Leuke feiten
- 1
Deze afbeelding werd vrijgegeven ter viering van Hubble's 29-jarig bestaan in april 2019, waarbij NASA's traditie van het markeren van elk jaar van het opmerkelijke leven van de telescoop met een spectaculair nieuw beeld werd voortgezet.
- 2
De Zuidelijke Krabnevel lijkt ten minste twee afzonderlijke ejection events te hebben meegemaakt, de binnenkant van de zandloper en de buitenkant hebben verschillende groottes en oriëntaties, wat suggereert dat ze op verschillende momenten werden geproduceerd als het binaire systeem evolueerde.
- 3
Ondanks zijn naam, is de Zuidelijke Krabnevel niet verwant aan de beroemde Krabnevel (M1) in Taurus.De 'krab' bijnaam komt puur voort uit zijn visuele gelijkenis met het lichaam van een schaaldieren, gezien vanaf de Aarde.
Beeld door: NASA, ESA, Hubble Ruimtetelescoop
