Info over deze afbeelding
Deze cirkelvormige functie aan de linkerkant van deze afbeelding is een interstellaire bel genaamd N44F, een opvallend voorbeeld van hoe individuele sterren de omringende kosmos kunnen beeldhouwen. De bubbel wordt opgeblazen door een stortvloed van snel bewegende deeltjes... een felle stellaire wind... van een uitzonderlijk hete ster... ooit begraven in deze koude, dichte wolk van gas en stof. Terwijl de energieke wind van de ster in de omliggende moleculaire wolk ramt, veegt hij het gas op tot een dunne, gloeiende schelp die naar buiten uitdijt als een opblaasballon. De bubbel overspant ongeveer 35 lichtjaren en ligt binnen het grotere N44 superbubble complex in de Grote Magelhaense Wolk, een satellietstelsel van de Melkweg. Deze windbubbels vertegenwoordigen een van de primaire mechanismen waarmee massale sterren energie injecteren in het interstellaire medium, waardoor de omgevingen waarin toekomstige generaties sterren zullen ontstaan, worden veranderd.
Wetenschappelijke betekenis
N44F is een leerboekvoorbeeld van stellaire feedback, waardoor massieve sterren hun omgeving veranderen door straling, sterrenwinden en uiteindelijk supernova-explosies. Het begrijpen van stellaire feedback is een van de centrale uitdagingen in de astrofysica omdat het de snelheid regelt waarmee melkwegstelsels gas omzetten in sterren en de chemische verrijking van het interstellair medium aandrijven. De schone, goed gedefinieerde geometrie van N44F's bubbel, een enkele hete ster die een bijna bolvormige holte opblaast in een relatief uniforme moleculaire wolk, biedt een geïdealiseerde case voor het testen van theoretische modellen van wind-opgeblazen zeepbel evolutie. Door het meten van de grootte van de zeepbel, de uitbreidingssnelheid en de eigenschappen van de centrale ster kunnen astronomen de analytische voorspellingen van stellaire windtheorie die oorspronkelijk door Castor, McCray en Weaver in de jaren zeventig werden ontwikkeld, direct testen. N44F dient ook als een sonde van omstandigheden in de Grote Magelhaense Wolk, waarvan de lagere metalliciteit ten opzichte van de Melkweg betekent dat stellaire winden zich anders gedragen en de evolutie van de bellen alternatieve routes volgt, die waardevolle gegevens bieden voor het begrijpen van de feedback van sterrenvorming in de metalen-arme sterrenstelsels die het vroege universum domineerden.
Opmerkingen
Deze afbeelding werd vastgelegd met behulp van Hubble's Wide Field and Planetary Camera 2 (WFPC2) in smalbandfilters afgestemd op waterstof-alfa en dubbel geïoniseerde zuurstof [O III] emissielijnen. Deze smalbandwaarnemingen isoleren het licht dat wordt uitgestoten door specifieke atoomsoorten in het hete, geïoniseerde gas van de zeepbelwand, wat de temperatuur en dichtheidsstructuur van de uitdijende holtewand onthult. De waterstof-alfa-emissie volgt de totale distributie van geïoniseerd gas, terwijl de [O III] emissie de warmste regio's belicht waar de stellaire wind het omringende materiaal schokt. De observaties losten de dunne schelpstructuur van de zeepbel en de complexe morfologie van de omringende moleculaire wolk op, waarbij pilaren, filamenten en dichte knopen materiaal werden gebeeldhouwd door de straling en wind van de centrale ster.
Locatie in het heelal
Constellatie
Dorado (in LMC)
Afstand tot de aarde
160.000 lichtjaar
Leuke feiten
- 1
N44F zit binnen het veel grotere N44 superbubble complex, dat meer dan 1.000 lichtjaren beslaat en is opgeblazen door de gecombineerde stellaire winden en supernova-explosies van honderden enorme sterren.Het is een van de grootste coherente structuren in de Grote Magelhaense Wolk.
- 2
De hete ster van de N44F-bel heeft een oppervlaktetemperatuur van meer dan 40.000 graden Celsius. Meer dan zeven keer heter dan onze zon. De sterrenwind blaast naar buiten met snelheden van meer dan 4 miljoen mijl per uur.
- 3
Interstellaire bubbels zoals N44F kunnen nieuwe stervorming veroorzaken door gas te comprimeren aan hun uitdijende randen, waardoor een zelfontplooiende cyclus ontstaat waarbij de ene generatie sterren geboorte geeft aan de volgende door hun energetische dood en uitbarstingen.
Beeld door: NASA, ESA, Hubble Ruimtetelescoop
