Info over deze afbeelding
Dit prachtige uitzicht vangt een ander deel van de Andromeda galaxy's enorme stellaire schijf, onthullen van de ingewikkelde wisselwerking tussen sterren, gas en stof die de spiraalvormige melkwegstructuur definieert. Meer dan 100 miljoen individuele sterren zijn zichtbaar in dit deel van Hubble's uitgebreide enquête, elk een zon die potentieel zijn eigen planetaire systeem. Het beeld toont het dramatische contrast tussen de dicht gevulde stellaire populaties in Andromeda's binnendisk en de schaarsere buitengebieden. Briljante blauwe sterclusters markeren locaties van recente sterrenvorming, terwijl donkere stofbanen slang door de schijf, verduisterende achtergrond sterren en het verstrekken van de grondstof voor toekomstige stellaire generaties. Deze regio laat zien hoe spiraalstelsels continu materiaal recyclen tussen sterren en het interstellaire medium.
Wetenschappelijke betekenis
Deze regio van het PHAT-onderzoek biedt cruciale gegevens voor het begrijpen van radiale trends in stellaire populaties op Andromeda's schijf. Door te analyseren hoe de mix van stellaire leeftijden en metalliciteiten verandert met afstand van het galactische centrum, kunnen astronomen de 'inside-out' groeigeschiedenis van het sterrenstelsel reconstrueren. De observaties laten zien dat de sterrenvorming actiever is verlopen in de buitenste schijf in recente tijdperken, terwijl de binnengebieden hun sterren eerder in de kosmische geschiedenis vormden. De stofbanen die zichtbaar zijn in de afbeelding sporen het spiraaldichtheidsgolfpatroon van het sterrenstelsel, dat stervorming veroorzaakt als gaswolken passeren. Het vergelijken van deze patronen met soortgelijke kenmerken in de Melkweg helpt bij het beperken van modellen van spiraalarmdynamica en de fysische processen die de sterrenvorming in galactische schijven reguleren.
Opmerkingen
Deze observatie maakte gebruik van dezelfde multi-filter strategie als de bredere PHAT enquête, gecombineerd met ultraviolette, optische en bijna-infrarood beeldvorming van WFC3 en ACS. De ultraviolette waarnemingen waren vooral belangrijk voor het identificeren van hete, jonge sterren die het licht domineren van recente stervorming afleveringen. Een zorgvuldige beeldverwerking verwijderde artefacten van kosmische stralen en detectordefecten terwijl de fotometrische nauwkeurigheid bewaard bleef die nodig is voor stellaire classificatie. De diepte van de waarnemingen maakt het mogelijk sterren te detecteren tot ongeveer één zonnelichtsterkte, waardoor een volledige volkstelling van de reuzensterpopulatie in de onderzochte regio mogelijk is.
Locatie in het heelal
Constellatie
Andromeda
Afstand tot de aarde
2,5 miljoen lichtjaar
Leuke feiten
- 1
De sterren in dit beeld vertegenwoordigen slechts een klein deel van Andromeda's totale stellaire populatie.Het sterrenstelsel bevat naar schatting een biljoen sterren in totaal.
- 2
Het licht van de sterren in deze afbeelding verliet Andromeda tijdens het Plioceen-tijdperk op Aarde, toen de vroege menselijke voorouders net rechtop begonnen te lopen.
- 3
Andromeda's superzware zwarte gat, met ongeveer 100 miljoen zonnemassa's, ligt in het centrum van het sterrenstelsel, maar is niet zichtbaar in deze buitenste schijfwaarnemingen.
Beeld door: NASA, ESA, Hubble Ruimtetelescoop
