Info over deze afbeelding
Meer dan 100 miljoen sterren bevolken dit uitzicht op de Andromeda-sterrenstelsel en blijven de systematische verkenning van onze dichtstbijzijnde grote galactische buurman. Dit deel van de schijf van het sterrenstelsel toont de opmerkelijke diversiteit van stellaire omgevingen die aanwezig zijn in een groot spiraalstelsel. Jonge blauwe sterren volgen de spiraalarmpatronen waar gaswolken onlangs zijn ingestort om nieuwe zonnen te vormen, terwijl oudere rode en gele sterren de onderliggende schijfpopulatie domineren. Het beeld vangt sterren in elk stadium van hun levenscyclus, van pasgeboren objecten nog steeds ingebed in hun geboorte wolken tot oude rode reuzen uitgebreid tot honderden keren hun oorspronkelijke grootte. Samen nemen deze sterren meer dan 10 miljard jaar van stellaire evolutie op in een sterrenstelsel dat erg lijkt op onze eigen Melkweg.
Wetenschappelijke betekenis
Dit deel van de PHAT enquête biedt essentiële gegevens voor het begrijpen van de relatie tussen spiraalstructuur en stervorming in schijfstelsels. Door de ruimtelijke verdeling van sterren van verschillende leeftijden in kaart te brengen, kunnen astronomen nagaan hoe het spiraalpatroon de sterrenvorming de afgelopen miljard jaar heeft beïnvloed. De waarnemingen tonen aan dat spiraalarmen geen vaste structuren zijn, maar tijdelijke dichtheidsverbeteringen die migreren door de schijf, met sterren geboren in de armen uiteindelijk verspreiden in de algemene schijfpopulatie. Dit begrip verklaart waarom spiraalarmen zichtbaar blijven in sterrenstelsels, ondanks dat ze op verschillende momenten uit verschillende sterren bestaan. Het onderzoek maakt het ook mogelijk zoeken naar zeldzame stellaire types die extreme fasen van stellaire evolutie onderzoeken.
Opmerkingen
De waarnemingen gebruikten dezelfde gestandaardiseerde observatiestrategie die tijdens het PHAT-onderzoek werd gebruikt, waardoor homogene datakwaliteit over het gehele mozaïek werd gegarandeerd. Elk veld werd waargenomen in zes filters: F275W en F336W in het ultraviolet met WFC3/UVIS, F475W en F814W in het optisch met ACS/WFC, en F110W en F160W in het bijna-infrarood met WFC3/IR. Deze golflengtedekking maakt nauwkeurige bepaling van sterrentemperatuur, helderheid en schattingen van stofuitsterving voor individuele sterren mogelijk. De bijna-infrarood waarnemingen zijn bijzonder waardevol voor het detecteren van rode superreuzen en asymptotische reuzentakken sterren die sterk verduisterd zijn bij optische golflengten.
Locatie in het heelal
Constellatie
Andromeda
Afstand tot de aarde
2,5 miljoen lichtjaar
Leuke feiten
- 1
De totale stellaire massa die zichtbaar is in het PHAT-onderzoeksgebied bedraagt meer dan 10 miljard zonnemassa's, ongeveer een tiende van Andromeda's totale stellaire inhoud.
- 2
Hubble kan individuele heldere sterren in Andromeda oplossen die meer dan 100.000 keer lichter zijn dan de zon, terwijl zwakkere sterren zich mengen in de achtergrond gloed.
- 3
Het tijdperk verspreid onder sterren in dit beeld strekt zich uit over de hele geschiedenis van het universum van sterren bijna zo oud als de Big Bang tot sterren geboren in de laatste miljoen jaar.
Beeld door: NASA, ESA, Hubble Ruimtetelescoop
