Info over deze afbeelding
Dit prachtige uitzicht toont nog een deel van de sterrenschijf van het Andromeda-stelsel, waar meer dan 100 miljoen individuele sterren zijn opgelost door Hubble's scherpe blik. Het beeld vertegenwoordigt een segment van de meest gedetailleerde enquête ooit uitgevoerd van sterren in een extern sterrenstelsel, waardoor een ongekende blik op onze dichtstbijzijnde spiraal buurman. De scène onthult de volledige majesteit van een groot spiraalstelsel, met zijn mix van jonge blauwe sterren geconcentreerd langs spiraalarmsegmenten en oudere rode sterren verspreid over de schijf. Glycerale stofbanen draad door het sterrenveld, markeren de locaties van het interstellaire medium waaruit nieuwe sterren blijven vormen. Deze kosmische snapshot vangt Andromeda zoals het meer dan 2 miljoen jaar geleden verscheen, de tijd die nodig is voor het licht om de Aarde te bereiken.
Wetenschappelijke betekenis
Dit gebied van het Andromeda-onderzoek legt de transitiezone vast tussen de binnen- en buitenste schijf van het sterrenstelsel, waar de eigenschappen van de sterrenpopulatie aanzienlijk veranderen met de galactocentrische straal. Analyse toont aan dat de dichtheid van het sterrenmassaoppervlak exponentieel naar buiten afneemt, na het klassieke schijfstelselprofiel, terwijl de sterrenvorming per massa-eenheid in feite toeneemt in de buitenste gebieden. Dit 'inside-out' groeipatroon, waar sterrenstelsels hun buitenste schijven meer recent bouwen dan hun binnenste gebieden, lijkt gebruikelijk te zijn onder grote spiralen. De waarnemingen detecteerden ook tal van klassieke Cepheid variabele sterren waarvan periode-lichtsterkte relatie biedt onafhankelijke afstand metingen, bijdragen tot inspanningen om de kosmische afstand ladder kalibreren.
Opmerkingen
De waarnemingen gebruikten Hubble's Wide Field Camera 3 (WFC3) in zijn UVIS kanaal voor ultraviolette en optische beeldvorming, gecombineerd met ACS waarnemingen in optische en bijna-infrarood filters. De multi-golflengte dekking maakt het mogelijk nauwkeurige bepaling van stellaire temperaturen en helderheid door vergelijking met theoretische stellaire evolutie modellen. Fotometrische metingen bereikten voldoende diepte om sterren te detecteren op de belangrijkste sequentie afslag van bevolkingen van middelbare leeftijd, waardoor gedetailleerde reconstructie van de sterrenformatiegeschiedenis in de afgelopen miljarden jaar mogelijk was. Zorgvuldige behandeling van fotometrische fouten en volledigheidscorrecties zorgt voor een betrouwbare statistische analyse van de stellaire populaties.
Locatie in het heelal
Constellatie
Andromeda
Afstand tot de aarde
2,5 miljoen lichtjaar
Leuke feiten
- 1
De hoeveelheid gegevens verzameld in het volledige Andromeda-onderzoek overschrijdt 2 terabytes genoeg om honderden dvd's te vullen met stellaire informatie.
- 2
Andromeda's schijf bevat zoveel sterren dat als je er één per seconde telde, het meer dan 30.000 jaar zou duren om ze allemaal te tellen.
- 3
De stofbanen die zichtbaar zijn in Andromeda bevatten complexe organische moleculen die vergelijkbaar zijn met die in de Melkweg, inclusief verbindingen die voorlopers van het leven kunnen zijn.
Beeld door: NASA, ESA, Hubble Ruimtetelescoop
