Info over deze afbeelding
Een ander adembenemend deel van het Andromeda-stelsel komt naar voren in deze Hubble observatie, waarbij de opmerkelijke diversiteit van sterren in onze naaste spiraalbuurten wordt getoond. Meer dan 100 miljoen sterren bevolken dit uitzicht, variërend van oude rode reuzen die miljarden jaren geleden gevormd tot jonge blauwe superreuzen geboren in de laatste paar miljoen jaar. Het beeld laat zien hoe Andromeda's spiraalarmen jonge stellaire populaties aan hun voorkant concentreren, terwijl oudere sterren zich gelijkmatiger verspreiden over de schijf. Donkere filamenten van interstellair stof weven complexe patronen door het sterrenveld, absorberen en rood worden van het licht van achtergrondsterren, terwijl het markeren van de locaties van dichte moleculaire wolken waar nieuwe sterren blijven vormen vandaag.
Wetenschappelijke betekenis
Dit deel van het Andromeda-onderzoek bevat een regio waar meerdere stellaire populaties van verschillende leeftijden elkaar overlappen, en biedt een natuurlijk laboratorium voor het bestuderen van de evolutie van sterren in een goed gekarakteriseerde omgeving. De hoge fotometrische precisie van Hubble waarnemingen maakt het mogelijk om gedetailleerde kleuren-hoogte diagrammen te maken die de sterrenformatiegeschiedenis op elke locatie in het sterrenstelsel onthullen. Door zeldzame stellaire types zoals lichtgevende blauwe variabelen, Wolf-Rayet-sterren en asymptotische reuzentakkensterren te identificeren, kunnen astronomen stellaire evolutie onderzoeken bij massa's en metalliciteiten die niet gemakkelijk toegankelijk zijn in de Melkweg. De enquête heeft ook geïdentificeerd duizenden sterrenclusters, van jonge associaties tot oude bolvormige clusters, waardoor studies van hoe clusters vormen, evolueren en oplossen in kosmische tijd.
Opmerkingen
De waarnemingen gebruikten Hubble's uitzonderlijke hoekresolutie om individuele sterren te scheiden in de drukke velden van Andromeda's schijf. Op Andromeda's afstand kan Hubble sterren oplossen gescheiden door ongeveer 0,5 parsecs (ongeveer 1,5 lichtjaar), voldoende om individuele reuzen en superreuzen te onderscheiden, zelfs in dichte stellaire omgevingen. De observatiestrategie van het onderzoek omvatte meerdere blootstellingen op elk punt met kleine positiecompensaties (dithering) om de bemonstering van de puntspreidingsfunctie te verbeteren en het verwijderen van detector artefacten mogelijk te maken. Verfijnde fotometrie algoritmen haalden nauwkeurige helderheiden voor miljoenen sterren tegelijk, wat goed is voor overlappende stellaire profielen in drukke gebieden.
Locatie in het heelal
Constellatie
Andromeda
Afstand tot de aarde
2,5 miljoen lichtjaar
Leuke feiten
- 1
Als je kon reizen met de snelheid van het licht, zou het nog 2,5 miljoen jaar duren om zelfs de dichtstbijzijnde ster in dit beeld te bereiken.
- 2
De kleur van elke ster in deze afbeelding onthult de temperatuur van de blauwe sterren zijn extreem heet (tot 50.000 K), terwijl rode sterren koeler zijn (ongeveer 3000 K).
- 3
Andromeda werd voor het eerst beschreven door de Perzische astronoom Abd al-Rahman al-Sufi in 964 CE, die het meer dan duizend jaar later een 'verschrikkelijke uitstrijk' noemde, Hubble onthult het als biljoenen individuele sterren.
Beeld door: NASA, ESA, Hubble Ruimtetelescoop
