2 Şubat için Hubble Uzay Teleskobu tarafından görüntülenen Carina Bulutsusu Sütunları (Emisyon Bulutsusu)
2 ŞubatEmisyon BulutsusuBulutsular

Carina Bulutsusu Sütunları

2010 yılında gözlendi

Bu Görsel Hakkında

Karina Bulutsusu'nun yüksek sütunlarının bu tamamlayıcı görüntüsü, yakındaki büyük yıldızların aralıksız radyasyonu tarafından şekillendirilen bu devasa soğuk gaz ve toz sütunlarının farklı bir perspektifini ortaya koyuyor. Sütunlar sağlam ve kalıcı görünse de aslında kozmik zaman ölçeğinde geçici yapılardır, yoğun ultraviyole ışık tarafından yavaş yavaş aşınır ve fotobuharlaşır. Sütunların üst kısımları, yıldız ışınımının gazı ısıtıp iyonlaştırdığı yerde parlak bir şekilde parlıyor ve bu yıldız doğumevlerinin devam eden yıkımını izleyen aydınlık bir sınır katmanı yaratıyor. Bununla birlikte, en yoğun bölgelerin derinliklerinde, küçük gaz cepleri yerçekimsel çöküş noktasına kadar sıkıştırılmış ve sonunda tozlu kozalarından çıkacak yeni yıldızların oluşmasına neden olmuştur. Bu görüntüde görülen yıkım ve yaratım etkileşimi, yıldız evriminin temel döngüsünü özetliyor; burada bir yıldız neslinin ölümü, bir sonrakinin doğuşu için enerji ve zenginleştirilmiş malzeme sağlıyor.

Bilimsel Önemi

Karina Bulutsusu sütunlarının bu görünümü, büyük yıldızlardan gelen yüksek enerjili radyasyonun moleküler bulutlardaki malzemeleri kademeli olarak sıyırdığı fotobuharlaşma süreci hakkında kritik veriler sağlıyor. Sütun morfolojisinin ayrıntılı gözlemlerini teorik simülasyonlarla karşılaştırarak gökbilimciler, dev moleküler bulutlarda radyasyona dayalı geri bildirimin yıldız oluşum verimliliğini nasıl düzenlediğine dair modelleri geliştirebilirler. Carina Bulutsusu bu araştırma için özellikle değerlidir çünkü sütunların içine derinlemesine gömülü ilk yıldızlardan, yıkımı yönlendiren tamamen açığa çıkmış büyük yıldızlara kadar çok çeşitli evrim aşamalarındaki yıldızlara ev sahipliği yapmaktadır. Bu sütunlardan elde edilen kütle kaybı oranı ölçümleri, yıldız geri bildiriminin galaksi evrim modellerinde önemli bir parametre olan yıldız oluşumunu ne kadar hızlı durdurabileceğini veya tetikleyebileceğini kısıtlıyor. Bu yapılarda hem fotoiyonlaşma kaynaklı patlamanın hem de termal buharlaşmanın eşzamanlı varlığı, onları yıldızlararası ortamın karmaşık fiziğini incelemek için benzersiz derecede zengin bir laboratuvar haline getiriyor.

Gözlem Ayrıntıları

Hubble bu görüntüyü Gelişmiş Araştırma Kamerası (ACS) ve Geniş Alan Kamerası 3'ü (WFC3) kullanarak birden fazla gözlem döneminde yakaladı. İyonize gazın sıcaklık ve yoğunluk yapısını vurgulayan sahte renkli bir kompozit oluşturmak için hidrojen-alfa (656 nm), kükürt II (672 nm) ve oksijen III (501 nm) emisyon hatlarını hedef alan dar bant filtreler kullanıldı. Hubble'ın yaklaşık 0,05 yay saniyelik yüksek açısal çözünürlüğü, yıldız oluşumuna ev sahipliği yapabilen buharlaşan gaz kürecikleri (YUMURTA) adı verilen küçük çıkıntılar da dahil olmak üzere sütun yüzeylerindeki ince yapısal ayrıntıların çözülmesi için gerekliydi.

Evrendeki Konum

Takımyıldız

Karina

Dünya'dan Uzaklık

7.500 ışıkyılı

İlginç Bilgiler

  • 1

    Carina Bulutsusu, Samanyolu galaksisinin tamamındaki en sıcak ve en büyük yıldızlardan bazıları da dahil olmak üzere en az 14.000 bilinen yıldız içerir.

  • 2

    Bu görüntüde görülebilen sütunlar, güçlü radyasyon dış katmanlarını soymaya devam ederken muhtemelen birkaç milyon yıl içinde (kozmik açıdan göz açıp kapayıncaya kadar) tamamen aşınıp yok olacak.

  • 3

    Hubble'ın Carina Bulutsusu'na ilişkin gözlemleri, düzinelerce Herbig-Haro nesnesini ortaya çıkardı; bunlar, yeni doğan yıldızlardan gelen jetlerin çevredeki gazla süpersonik hızlarda çarpışmasıyla oluşan parlak lekelerdi.

Görsel kredisi: NASA, ESA, Hubble Uzay Teleskobu