Bu Görsel Hakkında
SAO 20575 olarak adlandırılan süper sıcak, devasa bir yıldızın (BD+60°2522 olarak da bilinir) şiddetli yıldız rüzgarları tarafından muazzam, neredeyse mükemmel bir kozmik balon uzaya üfleniyor. Resmi olarak NGC 7635 olarak kataloglanan Kabarcık Bulutsusu, rüzgarla şişirilen baloncuğun hayranlık uyandıran bir örneğidir; büyük bir yıldızdan gelen hızlı hareket eden yıldız rüzgarının, çevredeki daha yavaş, daha yoğun yıldızlararası gazı süpürüp onu ince, parlak bir kabuk halinde sıkıştırdığında oluşturulan bir yapıdır. Kabarcığın çapı kabaca yedi ışık yılıdır ve ışığın bir taraftan diğer tarafa geçmesinin yedi yıl almasına yetecek kadar büyüktür. Baloncuğun içinde görülebilen ancak merkezinden gözle görülür şekilde kaymış olan itici yıldız, Güneş'ten yaklaşık 10 ila 20 kat daha büyük ve milyonlarca kat daha parlaktır. Yıldızın kendi baloncuğu içindeki asimetrik konumu, çevredeki yıldızlararası ortamın tekdüze olmadığını ortaya koyuyor; kabarcık, gazın daha az yoğun olduğu yönlerde daha kolay genişliyor ve daha yoğun moleküler bulut malzemesiyle karşılaştığı yönlerde sıkıştırılıyor. Genişleyen kabarcık ile komşu moleküler bulut arasındaki bu etkileşim, yapının üst kenarında görülebilen dramatik parlak çerçeveyi yaratıyor.
Bilimsel Önemi
Kabarcık Bulutsusu, büyük yıldızların kendilerini çevreleyen yıldızlararası ortamla nasıl etkileşime girdiğine ilişkin teorik modellerle tahmin edilen bir yapı olan yıldız rüzgarı kabarcığının görsel olarak en mükemmel örneklerinden biridir. Rüzgârla şişirilen kabarcıkların standart modeli, serbestçe akan yıldız rüzgârı, sıcak şoklu bir rüzgâr bölgesi, yukarıya doğru sürüklenen ince ve yoğun bir malzeme kabuğu ve bozulmamış ortam ortamından oluşan bir yapı öngörüyor. Hubble'ın gözlemleri, NGC 7635'in gerçek yapısının bu teorik tahminlerle ayrıntılı bir şekilde karşılaştırılmasına olanak tanıyor ve yıldız rüzgarı fiziği anlayışımızı geliştiren hem anlaşmaları hem de tutarsızlıkları ortaya çıkarıyor. Merkezi yıldızın baloncuğun geometrik merkezinden kayık konumu, yıldızlararası ortamdaki yoğunluk gradyanlarının asimetrik kabarcık büyümesini nasıl ürettiğini gösteriyor; bu, gerçek yıldız rüzgarı kabarcıklarında sıklıkla teorik modellerde basitleştirilmiş ortak bir özelliktir. Kabarcık ile bitişik yoğun moleküler bulut arasındaki etkileşim, özellikleri ölçülebilen ve modellerle karşılaştırılabilen bir fotoayrışma bölgesi de yaratır.
Gözlem Ayrıntıları
Bu görüntü, teleskopun 26. yıl dönümü için Hubble'ın Geniş Alan Kamerası 3 (WFC3) kullanılarak görünür ışıkta çekildi. Balonun tamamı, her biri hidrojen-alfa (656 nm), oksijen III (501 nm) ve nitrojen II (658 nm) emisyon hatlarını izole eden dar bant filtrelerde yakalanan dört karodan oluşan bir mozaik gerektiriyordu. Bu Hubble Mirası renk haritalaması, maviyi oksijen III'e, yeşili hidrojen-alfaya ve kırmızıyı nitrojen II'ye atayarak kabarcık duvarı ve çevresindeki nebülozite içindeki kimyasal tabakalaşmayı ortaya çıkarıyor. Dar bant görüntüleme, emisyon bulutsusunu alan yıldızlarından temiz bir şekilde ayırarak gaz yapısının kirlenmemiş bir görüntüsünü sağlar.
Evrendeki Konum
Takımyıldız
Cassiopeia
Dünya'dan Uzaklık
7.100 ışıkyılı
İlginç Bilgiler
- 1
Kabarcık Bulutsusu, Hubble'ın 2016'daki 26. yıl dönümü görüntüsünün konusuydu; bu, WFC3 dedektörünün dört karesinin tamamını gerektiren tek bir Hubble görüntüsünde ilk kez balonun tamamının yakalanmasıydı.
- 2
Merkezdeki yıldız o kadar parlaktır ki, bir saniyede Güneş'in yaklaşık bir yılda ürettiği enerji kadar enerji yayar ve yıldız rüzgarı saatte 4 milyon milin üzerinde bir hızla dışarı doğru esmektedir.
- 3
Kabarcık Bulutsusu, Samanyolu'nun çeyreğindeki en aktif yıldız oluşturan bölgelerden biri olan Cassiopeia OB2 yıldız birliği ile ilişkili dev moleküler bulut kompleksinin yakınında yer almaktadır.
Görsel kredisi: NASA, ESA, Hubble Uzay Teleskobu
