28 Şubat için Hubble Uzay Teleskobu tarafından görüntülenen Galaktik Merkez (Galaktik Merkez)
28 ŞubatGalaktik MerkezDiğer Nesneler

Galaktik Merkez

2008 yılında gözlendi

Bu Görsel Hakkında

Bu kızılötesi görüntü, Samanyolu galaksimizin çalkantılı kalbine bakıyor ve galaktik çekirdeğin etrafında dönen sıcak iyonize gazdaki yoğun ve kaotik büyük kütleli yıldız popülasyonunu ve karmaşık yapıları ortaya çıkarıyor. Samanyolu'nun Dünya'dan yaklaşık 26.000 ışıkyılı uzaklıkta, Yay takımyıldızı yönünde bulunan merkezi, normalde görünür ışığı emen kalın yıldızlararası toz perdeleri tarafından optik teleskoplardan gizlenir. Bununla birlikte, kızılötesi radyasyon bu tozun içinden geçerek Hubble'ın galaksimizi sabitleyen süper kütleli kara delik olan Sagittarius A*'yı çevreleyen kalabalık yıldız ortamını ortaya çıkarmasına olanak tanıyor. Görüntü, güçlü manyetik alanlar ve bu aşırı ortamı dolduran çok sayıda büyük, sıcak yıldızdan gelen yıldız rüzgarları tarafından şekillendirilen iyonize gazın kemerlerini ve filamentlerini ortaya koyuyor. Yıldız oluşumu, diğer galaktik ortamların çoğunda yıldız oluşumunu engelleyecek düşmanca koşullara (yoğun radyasyon, güçlü gelgit kuvvetleri ve güçlü manyetik alanlar) rağmen galaktik merkezin yakınında güçlü bir şekilde devam ediyor. Bu bölgedeki yıldızların yoğunluğu güneş mahallemizdekinden milyonlarca kat daha fazla.

Bilimsel Önemi

Hubble'ın galaktik merkeze ilişkin kızılötesi gözlemleri, süper kütleli bir kara deliğin yakınındaki aşırı yıldız ortamının anlaşılmasında dönüştürücü olmuştur. Merkezi parsekte tespit edilen devasa yıldız popülasyonu, tüm galaksideki en büyük ve yoğun genç yıldız kümelerinden ikisi olan Arches Kümesi ve Beşli Küme'yi içermektedir. Süper kütleli kara deliğe bu kadar yakın genç, büyük kütleli yıldızların varlığı, önemli bir teorik zorluk teşkil ediyor; çünkü aşırı gelgit kuvvetleri, moleküler bulutların geleneksel mekanizmalar yoluyla yıldız oluşturmak üzere çökmesini önlemelidir. Bu 'gençlik paradoksu', sarmal disk parçalanması ve küme göç modelleri de dahil olmak üzere alternatif yıldız oluşumu senaryolarının geliştirilmesini teşvik etti. Termal kemerli filamentler ve çekirdek çevresi halkasını da içeren iyonize gaz yapıları, yıldız rüzgarları, manyetik alanlar ve merkezi kara deliğin kütleçekimsel etkisi arasındaki karmaşık etkileşimi izliyor. Bu gözlemler, dış galaksilerdeki galaktik çekirdeklerin yorumlanması için gerekli bağlamı sağlar.

Gözlem Ayrıntıları

Bu görüntü, Hubble'ın Yakın Kızılötesi Kamerası ve Çok Nesneli Spektrometresi (NICMOS) kullanılarak 1,1 ila 1,9 mikrometre arasındaki dalga boylarında çekilmiştir; burada kızılötesi ışık, araya giren tozun neden olduğu kabaca 25 kadirlik görsel yok oluşa nüfuz edebilir. NICMOS gözlemleri, galaktik merkezden yaklaşık 0,025 parsek'e karşılık gelen yaklaşık 0,2 yay saniyelik açısal çözünürlüğe ulaştı. Galaksinin merkezi birkaç parsekini kapsayacak şekilde birden fazla işaret bir araya getirildi. Yakın kızılötesi filtreler, iyonize gazdan gelen hidrojen rekombinasyon hattı emisyonu ile yıldızlardan gelen sürekli ortam emisyonu arasında ayrım yapmak ve yıldız ve gaz bileşenlerinin ayrılmasını sağlamak için seçildi.

Evrendeki Konum

Takımyıldız

Yay

Dünya'dan Uzaklık

26.000 ışıkyılı

İlginç Bilgiler

  • 1

    Samanyolu'nun tam merkezinde yer alan süper kütleli kara delik Sagittarius A*, Güneş'in kütlesinin yaklaşık 4 milyon katı kadar bir kütleye sahiptir, ancak Merkür'ün yörüngesine sığacak kadar kompakttır.

  • 2

    Galaktik merkeze yakın yıldızlar, süper kütleli kara deliğin yörüngesinde saniyede 5.000 kilometreyi aşan hızlarla dönüyor; bu hız, New York'tan Los Angeles'a bir saniyeden daha kısa sürede seyahat edebilecek kadar hızlı.

  • 3

    Galaktik merkezin yakınındaki yıldız yoğunluğu o kadar aşırı ki, eğer güneş sistemimiz orada olsaydı, gece gökyüzünde, Dünya'dan görebildiğimiz yaklaşık 5.000 yıldıza kıyasla, çıplak gözle görülebilen bir milyondan fazla yıldız bulunurdu.

Görsel kredisi: NASA, ESA, Hubble Uzay Teleskobu