Bu Görsel Hakkında
Yeni doğan ultra parlak yıldızlardan gelen son derece yoğun radyasyon, Dünya'dan yaklaşık 160.000 ışıkyılı uzaklıktaki Büyük Macellan Bulutu'nda bulunan NGC 1748 bulutsusu içinde parlayan, küresel bir balonu patlattı. Balonun tam ortasındaki ortalama görünümlü yıldız, Güneşimizden yaklaşık 30 kat daha büyük ve neredeyse 200.000 kat daha parlaktır. Bu genç ve büyük kütleli yıldız, güçlü yıldız rüzgarları yaratır ve çevresini ultraviyole radyasyonla doldurarak, daha yoğun moleküler bulut içinde genişleyen bir sıcak, iyonize gaz boşluğu yaratır. NGC 1748, Büyük Macellan Bulutu'ndaki daha büyük bir yıldız oluşum kompleksinin parçasıdır; Samanyolu ile karşılaştırıldığında daha düşük metaliklik koşulları, gökbilimcilerin çeşitli galaktik ortamlarda yıldız doğumunu anlamalarına yardımcı olacak şekilde yıldız oluşumunun verimliliğini ve karakterini etkiler.
Bilimsel Önemi
NGC 1748, en büyük yıldızların ışınımsal ve mekanik geri bildirim yoluyla çevrelerini nasıl yeniden şekillendirdiğine dair açık bir örnek sunuyor. Bu görüntüde görülebilen küresel kabarcık, merkezdeki yıldızın güçlü yıldız rüzgarının çevredeki yıldızlararası malzemeyi ince, yoğun bir kabuğa süpürmesiyle oluşan, rüzgarla şişirilmiş bir oyuktur. Bu geri bildirim süreçlerini anlamak önemlidir, çünkü moleküler bulutlar içindeki yıldız oluşumunun verimliliğini düzenlerler; büyük yıldızlar gazı dağıtarak veya sıkıştırarak, çevrelerinde kaç tane sonraki yıldızın oluşabileceğini belirler. NGC 1748'in Büyük Macellan Bulutu'ndaki konumu, düşük metalikliğiyle, geri bildirim süreçlerinin metal açısından fakir ortamlarda, yani galaksilerin yıldız nükleosentezi nesilleri tarafından henüz zenginleştirilmediği önceki evrende daha yaygın olan koşullarda farklı işleyip işlemediğini test etmek için onu özellikle değerli kılıyor.
Gözlem Ayrıntıları
Hubble, NGC 1748'i dar bant ve geniş bant filtrelerin bir kombinasyonundaki Geniş Alan ve Gezegensel Kamera 2'yi (WFPC2) kullanarak yakaladı. Dar bantlı hidrojen-alfa filtresi, iyonize hidrojen gazından kaynaklanan emisyonu izole ederek kabarcık yapısını ve genişleyen sınırındaki iyonizasyon cephesini açıkça tanımladı. Görsel ve kırmızı dalga boylarındaki geniş bant filtreler, yıldız popülasyonunu ve bulutsunun içindeki ve çevresindeki toz yapılarını yakaladı. Gözlemler, kabarcığın içindeki ve etrafındaki bireysel yıldızları Büyük Macellan Bulutu'nun mesafesindeki kabaca güneş parlaklıklarına kadar çözümledi.
Evrendeki Konum
Takımyıldız
Dorado
Dünya'dan Uzaklık
160.000 ışıkyılı
İlginç Bilgiler
- 1
NGC 1748'in baloncuğuna güç veren merkezi yıldız o kadar parlaktır ki, eğer Güneşimizin yerini alsaydı, Plüton'dan bakıldığında neredeyse dolunay kadar parlak görünürdü; kendi mütevazı yıldızımızdan 200.000 kat daha parlak.
- 2
NGC 1748'deki merkezi yıldız tarafından üflenen kabarcık, saniyede birkaç on kilometre hızla genişliyor ve çevredeki gazı, sıkıştırılmış malzemeden en sonunda yeni yıldızların oluşabileceği yoğun bir kabuğa doğru süpürüyor.
- 3
NGC 1748'e ev sahipliği yapan Büyük Macellan Bulutu, uydu galaksiden kendi galaksimizin halesine çekilen gaz akıntılarıyla birlikte, Samanyolu'nun yerçekimi tarafından yavaş yavaş parçalanıyor ve tüketiliyor.
Görsel kredisi: NASA, ESA, Hubble Uzay Teleskobu
