28 Haziran için Hubble Uzay Teleskobu tarafından görüntülenen QuasarMC2 1635+119 (Kuasar)
28 HaziranKuasarDiğer Nesneler

QuasarMC2 1635+119

2005 yılında gözlendi

Bu Görsel Hakkında

Bu dikkat çekici görüntü, Dünya'dan yaklaşık 2 milyar ışıkyılı uzaklıkta bulunan MC2 1635+119 kuasarını çevreleyen yıldızların eşmerkezli kabuklarını ortaya çıkarıyor. Kuasarlar, galaksilerin merkezlerindeki gaz ve tozu aktif olarak tüketen süper kütleli kara deliklerden güç alan, evrendeki en parlak nesneler arasındadır. Bu görüntüde görülebilen hassas yıldız kabukları, geçmişteki bir galaksi birleşmesinin işaretleyici imzalarıdır; iki galaksi çarpıştığında, yıldızları, yavaş yavaş dağılmadan önce yüz milyonlarca yıl boyunca varlıklarını sürdüren iç içe geçmiş, yay benzeri yapılara fırlatılabilir. MC2 1635+119 çevresindeki bu kabukların varlığı, kuasar aktivitesinin, taze gazı merkezi kara deliğe doğru yönlendiren ve onun parlak emisyonunu ateşleyen galaktik bir çarpışma tarafından tetiklendiğine dair ikna edici kanıtlar sağlıyor. Galaksi birleşmeleri ve kuasarın ateşlenmesi arasındaki bu bağlantı, aktif galaktik çekirdek evriminin teorik modellerinin önemli bir tahminidir.

Bilimsel Önemi

MC2 1635+119, galaksi birleşmeleri ile süper kütleli kara deliklerin kuasar olarak aktifleşmesi arasındaki nedensel ilişkinin kurulmasında önemli bir kanıttır. Teorik modeller uzun zamandır galaksi çarpışmalarının gazı galaktik merkezlere doğru yönlendirdiğini ve kuasar seviyesindeki parlaklıklara güç sağlamak için gereken yakıtı sağladığını tahmin ediyordu. Bununla birlikte, aktif kuasarların etrafındaki birleşme izlerini doğrudan gözlemlemek son derece zordur çünkü kuasarın kör edici parıltısı, ev sahibi galaksinin sönük yıldız özelliklerini bastırmaktadır. Hubble'ın keskin çözünürlüğü ve dikkatli görüntü işleme teknikleri, gökbilimcilerin kuasarın nokta benzeri emisyonunu çıkarmasına ve ev sahibi galaksinin altında yatan kabuk yapısını ortaya çıkarmasına olanak tanıdı. MC2 1635+119, kuasar aktivitesi ile birleşme morfolojisi, özellikle de kabuklar, gelgit kuyrukları ve bozulmuş izofotlar arasında güçlü bir istatistiksel korelasyon bulan kuasar ev sahibi galaksiler üzerinde yapılan sistematik Hubble araştırmasına dahil edildi. Bu bulgular, galaksilerin ve onların merkezi kara deliklerinin kozmik tarih boyunca birlikte evrimine ilişkin anlayışımızı derinden etkiledi.

Gözlem Ayrıntıları

Hubble, MC2 1635+119'u geniş görünür ışık filtrelerinde Gelişmiş Araştırma Kamerasını (ACS) kullanarak gözlemledi. Soluk yıldız kabuklarını tespit etmek, teleskobun nokta yayılma fonksiyonunun (PSF) bir modelini kullanarak kuasarın yoğun nokta-kaynak emisyonunun dikkatli bir şekilde çıkarılmasını gerektiriyordu. PSF çıkarma olarak bilinen bu teknik, merkezi kaynağın parıltısını ortadan kaldırarak altta yatan ana galaksi yapısını ortaya çıkarır. Ortaya çıkan görüntüler, büyük bir gökada birleşmesinin kalıntılarıyla tutarlı olan çok sayıda eşmerkezli kabuk özelliğini ortaya çıkardı. Gözlemler, nükleer aktivite ile galaksi etkileşimleri arasındaki bağlantıyı ölçmek için ara kırmızıya kaymalardaki kuasar ev sahibi galaksilerin morfolojilerini inceleyen daha büyük bir programın parçasıydı.

Evrendeki Konum

Dünya'dan Uzaklık

2 milyar ışıkyılı

İlginç Bilgiler

  • 1

    MC2 1635+119 çevresindeki yıldız kabukları, eski bir galaktik çarpışmanın fosil kanıtlarıdır; galaksiler birleştiğinde yıldızlar, yüz milyonlarca yıl boyunca varlığını sürdürebilen zarif yay benzeri desenlere doğru fırlatılır.

  • 2

    MC2 1635+119 gibi kuasarlar, ev sahibi galaksinin tamamını 100 veya daha fazla kat daha fazla gölgede bırakabilir; bunların tümü, süper kütleli bir kara deliğin çevredeki maddeyi yuttuğu galaksinin merkezinde, bizim güneş sistemimizden daha büyük olmayan bir bölgeden gelir.

  • 3

    Bu kuasarın etrafındaki birleşme kabuklarının keşfi, çoğu parlak kuasarın yakın zamandaki çarpışmaların işaretlerini gösteren galaksilerde bulunduğunu tespit eden daha geniş bir Hubble araştırmasının bir parçasıydı; bu da galaksi birleşmelerinin kuasar aktivitesi için birincil tetikleyici olduğu teorisini güçlü bir şekilde destekliyor.

Görsel kredisi: NASA, ESA, Hubble Uzay Teleskobu