4 Kasım için Hubble Uzay Teleskobu tarafından görüntülenen Süpernova Kalıntısı 0509-67.5 (Süpernova Kalıntısı)
4 KasımSüpernova KalıntısıDiğer Nesneler

Süpernova Kalıntısı 0509-67.5

2010 yılında gözlendi

Bu Görsel Hakkında

Şaşkın gazın bu eterik kırmızı kabarcığı, yaklaşık 400 yıl önce Samanyolu'nun uydu galaksisi olan Büyük Macellan Bulutu'nda meydana gelen yıkıcı bir yıldız patlamasının kalıntılarını işaret ediyor. Süpernova kalıntısı SNR 0509-67.5, Tip Ia bir süpernovadan — maksimum kararlı kütlesini aşan bir beyaz cüce yıldızın termonükleer patlamasından — yayılan enkaz kabuğudur. Şimdi çapı 23 ışık yılına ulaşan bu narin görünümlü gaz küresi, saatte 11 milyondan fazla mil hızla dışa doğru hareket ediyor ve genişledikçe çevresindeki yıldızlararası ortamı süpürüp ısıtıyor. Bu kalıntının dikkat çekici küresel simetrisi, patlama mekanizması ve genişlediği ortam hakkında önemli ipuçları sağlıyor. Yoğun aramalara rağmen, bu kalıntının merkezinde hayatta kalan bir yoldaş yıldız bulunamadı ve bu, beyaz cücenin patlamasına neyin neden olduğuna dair teorileri sınırlıyor.

Bilimsel Önemi

SNR 0509-67.5, Tip Ia süpernova patlamalarını anlamak için en önemli süpernova kalıntılarından biridir — kozmik mesafeleri ölçmek ve evrenin hızlanan genişlemesini keşfetmek için kullanılan 'standart mumlar'. Bu kalıntının olağanüstü küresel simetrisi, patlamanın olağanüstü derecede tekdüze olduğunu göstermekte olup, beyaz cücenin simetrik olarak patladığı, yani bir ateşleme noktasından asimetrik şekilde patlamadığı modelleri desteklemektedir. Kalıntının merkezinde hayatta kalan bir eş yıldız aramak için yapılan derin araştırmalar hiçbir şey bulamamış, beyaz cücenin normal bir yıldızdan madde topladığı geleneksel 'tek-dejeneratif' senaryoyu sorgulamaktadır. Bu tespit edilmemesi, iki beyaz cücenin birleşip patladığı alternatif 'çift-dejeneratif' modelleri desteklemektedir. Büyük Magellan Bulutu'ndaki kalıntının konumu, iyi belirlenmiş bir mesafede, genişleme hızı ve fiziksel boyutunun hassas ölçümlerine olanak tanır ve patlama enerjisi ile çevredeki ortamın yoğunluğu hakkında sınırlamalar sağlar. X-ışını gözlemleri, fırlatılan malzemenin kimyasal bileşimini ortaya çıkarır ve Tip Ia süpernovalar için nükleosentez tahminlerini test eder.

Gözlem Ayrıntıları

Bu birleşik görüntü, Hubble'ın Gelişmiş Kamerası (ACS) ile görülebilir ışık gözlemlerini NASA'nın Chandra X-ışını Gözlemevi'nden alınan X-ışını verileriyle birleştiriyor. Kırmızı renk, dar bantlı H-alfa filtresiyle yakalanan hidrojen emisyonunu temsil ediyor ve süpernova patlama dalgası tarafından süpürülen ince şoklanmış yıldızlararası gaz kabuğunu izliyor. Altındaki yıldız alanı, kalıntıyı çevreleyen Büyük Magellan Bulutu'ndaki yıldızları gösteriyor. Hubble'ın yüksek açısal çözünürlüğü, ince kabuk yapısını çözmek ve kalıntının merkezinde hayatta kalmış olabilecek herhangi bir eş yıldızı aramak için kritik öneme sahipti. Chandra verileriyle yapılan kombinasyon, patlamada sentezlenen sıcak gaz ve ağır elementlerin dağılımını ortaya çıkardı.

Evrendeki Konum

Takımyıldız

Dorado (Büyük Macellan Bulutu)

Dünya'dan Uzaklık

160.000 ışık yılı

İlginç Bilgiler

  • 1

    SNR 0509-67.5 o kadar hızlı genişliyor ki, eğer bunu gerçek zamanlı izleyebilseydiniz, kenar saniyede yaklaşık 5.000 mil hareket ederdi — bu, Dünya'dan Ay'a bir dakikadan kısa sürede gitmek için yeterince hızlıdır.

  • 2

    Bu süpernova patlamasından gelen ışık, yaklaşık 1600 yılında Dünya'ya ulaşmış olacaktı, ancak tarihi kayıtlarda görünümü belgelenmemiştir — muhtemelen sadece Güney Yarımküre'den görülebildiği için.

  • 3

    Oluşmasına neden olan şiddetli patlamaya rağmen, merkezde hiçbir yıldız kalıntısı (nötron yıldızı veya kara delik) bulunmaz çünkü Tip Ia süpernovaları patlayan beyaz cüceyi tamamen yok eder.

Görsel kredisi: NASA, ESA, Hubble Uzay Teleskobu