Info over deze afbeelding
Dit infraroodbeeld van het centrum van de Melkweg onthult de chaotische omgeving rondom Boogschutter A* (Sgr A*), het superzware zwarte gat dat in het hart van ons sterrenstelsel ligt. Met een massa van ongeveer vier miljoen zonnen samengeperst in een gebied dat kleiner is dan de baan van Mercurius, oefent Sgr A* een diepe gravitatie-invloed uit op alles in zijn omgeving. Hubble's infraroodwaarnemingen dringen door de dikke sluier van interstellair stof om het dichte sterrenhoop rond het zwarte gat te onthullen, samen met stromen van geïoniseerd gas die het complexe magnetische veld en de stralingsomgeving in de buurt van de galactische kern traceren. Sterren in de centrale parsec baan Sgr A* bij snelheden van meer dan 1.000 mijl per seconde, en de snelste bekende ster, S2, voltooit een baan rond het zwarte gat in slechts 16 jaar, passeren binnen 17 lichturen van de gebeurtenishorizon bij de dichtstbijzijnde benadering.
Wetenschappelijke betekenis
Sgr A* is het dichtstbijzijnde superzware zwarte gat naar de Aarde en biedt de beste gelegenheid om de fysica van deze buitengewone objecten in detail te bestuderen. De sterrenbanen rond Sgr A* hebben de meest nauwkeurige meting van een superzware zwarte gatmassa opgeleverd en zijn gebruikt om algemene relativiteit te testen in het sterkveldregime. In 2018, de detectie van gravitatie roodverschuiving in S2's spectrum toen het ging dicht bij het zwarte gat bevestigde Einstein's voorspellingen in het sterkste gravitatieveld ooit getest met een ster. Hubble's infraroodwaarnemingen hebben bijgedragen tot het begrijpen van de sterrenpopulatie rondom Sgr A*, waaruit blijkt dat jonge, massieve sterren verrassend dicht bij het zwarte gat bestaan..een paradox omdat de extreme getijdenkrachten normale sterrenvorming moeten voorkomen. Deze sterren kunnen gevormd zijn in een nu verstoorde accretie schijf of naar binnen gemigreerd zijn van grotere afstanden. De relatief rustige toestand van Sgr A* roept ook fundamentele vragen op over waarom sommige superzware zwarte gaten slapen terwijl andere briljante quasars aandrijven.
Opmerkingen
Deze afbeelding werd verkregen met Hubble's Near Infrared Camera and Multi-Object Spectrometer (NICMOS) bij golflengten tussen 1,1 en 2,2 micrometer. Bij deze golflengten worden de ongeveer 25 magnitudes van visuele uitsterving naar het galactische centrum teruggebracht tot ongeveer 3 magnituden, waardoor de stellaire populatie in het centrale cluster kan worden gedetecteerd. De NICMOS waarnemingen vulden op de grond gebaseerde adaptieve optische waarnemingen van de VLT en Keck telescopen, die hogere hoekresolutie bereiken, maar over kleinere gezichtsvelden. Hubble's bredere veld bood de bredere context die nodig was om de sterrenpopulatie en gasdynamiek in de regio rond Sgr A* te begrijpen.
Locatie in het heelal
Constellatie
Boogschutter
Afstand tot de aarde
26.000 lichtjaar
Leuke feiten
- 1
Het supermassieve zwarte gat Boogschutter A* werd bevestigd door decennia van het volgen van individuele sterren rond een onzichtbaar punt.Het werk dat Reinhard Genzel en Andrea Ghez de Nobelprijs voor de Natuurkunde 2020 verdiende.
- 2
Ondanks het feit dat Sgr A* vier miljoen keer zo groot is als de massa van de Zon, is hij opmerkelijk stil in vergelijking met actieve galactische kernen in andere melkwegstelsels.
- 3
Sterren baan Sgr A* zo snel dat astronomen hun banen kunnen zien veranderen in real time door de jaren heen.De ster S2 bereikte een snelheid van meer dan 15 miljoen mijl per uur bij de dichtstbijzijnde benadering van het zwarte gat.
Beeld door: NASA, ESA, Hubble Ruimtetelescoop
